ราวกับนึกถึงความทรงจำอันน่าหวาดกลัวขึ้นมาได้ มุมปากของฮวาเยว่กระตุก สีหน้าบิดเบี้ยวจนน่ากลัว “ฉันก็แค่อยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ฉันผิดตรงไหน!”
“อีกอย่าง ในวงการนั้นมีใครบ้างที่ไม่ทำแบบนี้! แล้วใครจะสูงส่งกว่าใครกันสักแค่ไหน!”
“นั่นเป็นแค่สิ่งที่คุณคิดไปเองเท่านั้น มุมมองของคุณต่างหากที่กำหนดว่าคุณจะมองเห็นอะไร”
เซิ่งซินเยว่สบตาเธอ พลางเอ่ยเสียงเรียบ
“ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะมานั่งคุยกับคุณหรอกว่าคนในวงการนั้นทำอะไรกันบ้าง แต่ฉันรู้ว่าคุณโง่จนเกินเยียวยา ตั้งแต่แรกก็เข้าหาเขาในฐานะของเล่นแท้ ๆ ต่อมายังคิดจะชิงตำแหน่งภรรยาตัวจริงของเขาอีก พอเรื่องแตก คุณก็โมโหจนขาดสติ ถึงกับคิดจะผลักภรรยาตัวจริงของเขาตกบันได”
จงซิวหมิงมีสีหน้าตกตะลึง
นี่... ถึงกับลงมือฆ่าคนเลยเหรอ
เซิ่งซินเยว่ยิ้มเยาะ “แต่คุณคงไม่คิดว่าภรรยาตัวจริงของเขาจะดวงแข็งขนาดนั้น ผลักเธอเต็มแรงแล้ว เธอก็ไม่ตกลงไป กลับเป็นคุณเองที่เหยียบพลาด ยืนไม่มั่นคงจนพลัดตกบันได อย่างที่เขาว่ากัน ทำชั่วไว้ก็ย่อมได้รับผล”
“บังเอิญเหลือเกิน ตอนที่คุณตกบันได คุณดันชนชั้นวางของโบราณที่อยู่ข้าง ๆ บนนั้นวางกระจกบานนี้ไว้พอดี เลือดกระเซ็นไปโดนกระจก คุณเลยเชื่อมโยงกับกระจกบานนี้ นับแต่นั้นวิญญาณของคุณก็สิงอยู่ในนั้นมาตลอด”
ฮวาเยว่กำหมัดแน่น ด้านที่น่าอดสูของเธอในอดีตถูกเปิดโปงอย่างหมดเปลือกต่อหน้าทุกคน