เธอทนให้คนพวกนี้ดูหมิ่นตัวเองได้
พูดอีกอย่างคือ นั่นไม่ใช่การทนด้วยซ้ำ ตลอดหลายปีมานี้เธอชินชาไปเสียแล้ว
ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเจอเหตุการณ์น่าอับอายยิ่งกว่าวันนี้มาไม่รู้เท่าไร สิ่งที่รู้สึกมีเพียงความเหนื่อยล้า
แต่เธอทนไม่ได้ที่ครอบครัวจะหันไปเล่นงานเพื่อนซึ่งอยู่ข้างกายเธอ!
เมื่อได้ฟังคำพูดของสามี ตอนนี้แม่หนิงก็เริ่มเข้าใจแล้วเช่นกัน
เธอมองเซิ่งซินเยว่ตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกสองรอบ ดวงตากลอกไปมา ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าได้รวดเร็วเหลือเชื่อ “โถ แม่หนู ดูสิ เมื่อกี้ป้าพูดจาหุนหันไปหน่อย ป้าไม่ได้มีเจตนาร้ายนะ อย่าเก็บไปคิดมากเลยนะ”
“แต่เรื่องที่ลุงพูดเมื่อกี้...ลองคิดดูให้ดีไหม? หนูกับหนูชูเป็นเพื่อนกัน ถ้าหนูช่วยให้เสี่ยวเย่าลูกชายป้ามีคู่ครองดี ๆ ไม่ใช่ว่ายิ่งสนิทกันเข้าไปใหญ่หรือ?”
เซิ่งซินเยว่กับเซี่ยจือเหยียนขมับกระตุกถี่ ๆ
สายตาของแม่หนิงเลื่อนไปมองบริเวณเอวและสะโพกของเธอ “หนูหน้าตาสวย ป้าว่าหนูน่าจะมีลูกชายได้ด้วย...แต่ไม่ต้องรีบ! ไม่ต้องรีบเลย คนหนุ่มสาวก็ค่อย ๆ เริ่มกันไป หนูกับเสี่ยวเย่าลองคบหาดูใจกันก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์ต่อไหมก็ยังไม่สาย แต่ป้าบอกไว้ก่อนนะ ถ้าหนูแต่งเข้าบ้านเรา ป้ารับรองว่าจะไม่ให้หนูเสียเปรียบแน่นอน!”
“บ้านเราไม่ขัดสนเรื่องเงินหรอก หนูชูเป็นดาราดัง ถ้าหลังแต่งงานหนูขาดเงินใช้ ก็บอกเธอได้เลย ยังไงพวกหนูก็เป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว หลังแต่งงาน พี่สาวของเสี่ยวเย่าก็เป็นพี่สาวของหนู เธอให้เงินหนูใช้ก็สมควรแล้ว ว่าไง ลองแลกช่องทางติดต่อกันก่อนไหม?”