บทที่ 76 ผู้ชายสารเลวตัวพ่อ
เซิ่งซินเยว่: “...คุณเห็นเรื่องนี้ได้ยังไงด้วยเนี่ย?”
คนขับรถ: “ผมไม่ได้ตาบอดนะ!”
เธอยิ้มเจื่อน ๆ ก้มหน้ากลับไปเปิดไลฟ์อีกครั้ง
【ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว!】
【เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไรปิดบังครอบครัวที่รักของคุณอยู่หรือเปล่า?】
【ผีสาวล่ะ? ผีสาวคนนั้นหายไปไหนแล้ว เรื่องจบแล้วเหรอ?】
【ฮือ ๆ เมื่อครู่ฉันนึกว่าผีสาวคลุ้มคลั่งแล้วคุณจะตายเสียอีก!】
เซิ่งซินเยว่มีเส้นดำผุดขึ้นเต็มหน้าผาก “ช่วยอวยพรให้ฉันเจอเรื่องดี ๆ หน่อยได้ไหม”
【จางหวยหมิน】กลับเข้ามาในไลฟ์อีกครั้ง ส่งของขวัญเป็นเฮลิคอปเตอร์ ก่อนกล่าวอย่างว่าง่ายว่า “ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะคะ เรื่องในบ้านของพวกเราคลี่คลายเรียบร้อยแล้ว! ขอบคุณท่านอาจารย์อีกครั้งค่ะ!”
เซิ่งซินเยว่ตอบข้อความในไลฟ์อีกสองสามประโยค แล้วจู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ฉันจำได้ว่า คืนนี้ยังมีอีกคนที่ยังไม่ได้ดูดวง ใช่ไหม?”
คนที่ใช้ชื่อบัญชีว่า【ช็อกโกแลตไส้เหล้า】พิมพ์ข้อความรัวขึ้นมาทันที “ผมเอง ๆ ท่านอาจารย์ ในที่สุดคุณก็นึกถึงผมแล้ว เมื่อกี้ผมนึกว่าคุณลืมผมไปแล้วเสียอีก!”
“ก็ลืมไปแวบหนึ่งจริง ๆ นั่นแหละ”
【ช็อกโกแลตไส้เหล้า】พูดอย่างน้อยอกน้อยใจว่า “คุณนี่ไม่คิดจะปิดบังกันเลยจริง ๆ...”
เซิ่งซินเยว่ยิ้ม “งั้นตอนนี้เราเชื่อมต่อกันเลยนะ”
เธอกดรับคำขอเชื่อมต่อของ【ช็อกโกแลตไส้เหล้า】อย่างรวดเร็ว