“ไม่อายบ้างหรือไง...”
ฉินเวยมองเขาด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะยืนลอยตัวเบา ๆ อยู่บนท่อเหล็ก
เด็กหนุ่มคว้าท่อเหล็กไว้ ทว่าความเย็นเยียบที่ส่งผ่านฝ่ามือทำให้เขาสั่นสะท้านอย่างแรง จากนั้นก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าท่อเหล็กกลับยกไม่ขึ้นเสียอย่างนั้น?!
เขาถลึงตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วออกแรงทั้งหมดที่มี แต่ท่อเหล็กกลับเหมือนถูกตรึงติดกับพื้นอย่างแน่นหนา ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย!
“บ้าเอ๊ย เจอผีเข้าให้แล้ว...”
เด็กหนุ่มเดือดดาล ยื่นมือไปหยิบท่อเหล็กอีกอัน
“หืม?”
ฉินเวยยกขาข้างหนึ่งขึ้น แล้วเหยียบลงบนท่อเหล็กอีกอัน
“ทำไมถึงยกไม่ขึ้นสักอัน!”
เด็กหนุ่มโมโหจนแทบคลั่ง แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไร ก็ถูกเท้าถีบเข้าที่ก้นอย่างแรง!
“โอ๊ย!”
เขาร้องลั่น ร่างเสียหลักพุ่งถลาไปข้างหน้า ฟันกระแทกเข้ากับท่อเหล็กแข็ง ๆ ดังกร๊อบ ฟันหักไปครึ่งซี่กระเด็นออกมา เลือดไหลทะลัก ความเจ็บปวดทำให้สมองชาไปชั่วขณะ!
“ฉันบอกให้ขอโทษ ก็ขอโทษสิ!”
หนิงหย่วนชิวลงมือจนเริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ ความอัดอั้นทั้งหมดที่สะสมมาตลอดหลายวันพลันระบายออกมาในตอนนี้!
เด็กหนุ่มไม่มีโอกาสแม้แต่จะลุกขึ้น ขณะที่พยายามยกมือปิดปากที่บาดเจ็บ หนิงหย่วนชิวก็ยังประเคนหมัดเท้าใส่จากด้านหลัง ความเจ็บแล่นไปทั่วร่างจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรปกป้องส่วนไหนก่อน!