【ทุกคน ฉันเพิ่งไปค้นความหมายของการเล่าเรื่องแบบตัดสลับฉากมา พอมาดูตอนนี้แล้ว ผู้ชายคนนี้เข้าใจวิธีการนี้อย่างลึกซึ้งจริง ๆ!】
【ใช่เลย เขาพูดแต่เรื่องที่เป็นประโยชน์กับตัวเองทั้งนั้น แต่ไม่พูดเลยว่าเบื้องหลังเรื่องเหล่านั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง!】
【สมกับที่คำโกหกระดับสูงสุดต้องจริงเจ็ดส่วนเท็จสามส่วน แต่สามส่วนที่เท็จนั่นต่างหากคือส่วนสำคัญที่สุด!】
【โมโหจะตายอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้สตรีมเมอร์เปิดโปงธาตุแท้ของเขา ฉันคงถูกเขาหลอกไปแล้วจริง ๆ!】
เมื่อเห็นทิศทางความเห็นในช่องแสดงความคิดเห็นเริ่มเทไปทางเดียวกัน แม้【หนานเวิ่น】จะสวมหน้ากากอนามัยอยู่ ก็ยังมองออกได้ชัดว่าสีหน้าเขาย่ำแย่ “ถึง...ถึงจะเป็นแบบนั้น ผมก็เป็นน้องชายเขานะ! อีกอย่าง ตอนนั้นผมยังเด็ก เรื่องหลายอย่างก็ไม่เข้าใจ แต่เขากลับผูกใจเจ็บขนาดนี้ ไม่เกินไปหน่อยหรือไง!”
“พี่ชายคุณทำเกินไปงั้นเหรอ?”
เซิ่งซินเยว่ยิ้มบาง ๆ อย่างเย็นชา “พี่ชายคุณทำอะไรเกินไปตรงไหน? คนที่ทำเกินไปมาตลอดไม่ใช่คุณหรอกหรือ?”
【หนานเวิ่น】กัดฟัน “ตอนนั้นเขาเดินทางกลับมาจากต่างเมือง ก็เพื่อพี่สาวผมจะได้ไปโรงพยาบาล แต่พอผมไปโรงพยาบาล เขากลับไม่ถามไถ่สักคำ อย่างน้อยเรื่องนี้ก็เป็นความจริงใช่ไหม? เขาไม่ห่วงผมเลย ในใจเขาก็ไม่มีน้องชายอย่างผมอยู่ด้วย!”
แววตาของเซิ่งซินเยว่แปลกประหลาด “จนถึงตอนนี้ คุณก็ยังไม่รู้หรือว่าตอนนั้นพี่ชายคุณยอมเดินทางไกลกลับมาเพื่อพาพี่สาวไปโรงพยาบาลเพราะอะไร?”
【หนานเวิ่น】เบ้ปาก “ก็แค่ปวดท้องไม่ใช่หรือไง แม่ผมยังบอกเลยว่าเธอแค่ไม่อยากทำงานบ้าน ก็เลยแกล้งทำเป็นเจ็บหนัก!”