เพื่อน ๆ รอบข้างไม่กลัวเรื่องวุ่นวาย แซวกันเสียงดังลั่น จนกระทั่งคุณครูสอนภาษาจีนถือแผนการสอนเข้ามา จึงค่อย ๆ เงียบลง
ระหว่างคาบเริ่มด้วยการสุ่มท่องบทกวีโบราณ
คุณครูให้เวลาเตรียมตัวห้านาทีสุดท้าย เสียงท่องหนังสือเร่งขึ้น วุ่นวายไปหมด
ประตูห้องเรียนแง้มไว้ เสียงฝีเท้าดังชัดเจนมาจากทางเดิน เป็นเสียงเฉพาะของรองเท้าหนังผู้หญิง สวี่รุ่ยหยางหันตัว ทำท่าเหมือนกำลังดื่มโค้กให้หัวหน้าชั้นดู สีหน้าสะใจสุด ๆ
หัวหน้าชั้นกอดอกเอนหลัง เก้าอี้โยกไปมา เงยหน้าทำไม่รู้ไม่ชี้
ซูเซี่ยมาจะเป็นไร?
ยังไงก็ต้องให้ทุกคนเห็นเจ้าตัวก่อนใช้แอปแต่งรูป หน้ายังไงก็ไม่ใช่คนที่ต้องอาย เขาจะกลัวอะไร?
ผู้ชายสองคนใช้ปากส่งเสียงด่าอย่างเงียบ ๆ ประตูห้องเรียนก็เปิดออกกระทันหัน หญิงสาวย่อตัวเล็กน้อยเดินเข้าไป ใบหน้าเล็ก ๆ โผล่เข้ามาก่อน
เมืองเจียงในเดือนมีนาคม ซากุระนอกหน้าต่างเบ่งบานบนกิ่งไม้อย่างอดทนไม่ไหว กลีบดอกสีชมพูอมขาวร่วงหล่นลงทีละใบ
หญิงสาวมีลักยิ้มจาง ๆ คางแหลมเรียว แก้มแดงเล็กน้อยเพราะความเขินที่มาสาย ดวงตากลมโตดูสดใสและมีชีวิตชีวา
ชุดนักเรียนฤดูใบไม้ผลิธรรมดาที่สวมใส่บนตัวเธอกลับดูหวานและสะอาด งามอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีการปรุงแต่ง สวยเกินบรรยาย
คุณครูสอนภาษาจีนยืนอยู่ที่หน้าประตู ซูเซี่ยพนมมือพูดขอโทษเสียงเบา แล้วรีบเดินไปที่ที่นั่งอย่างรวดเร็ว
สวี่รุ่ยหยางที่ยืนอยู่หน้าประตูเงยหน้าขึ้นก่อน
เพียงแค่สบตากับเธอ ครั้งเดียว หูของเขาก็แดงขึ้นมาทันที ก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว มองแผนการสอนที่ว่างเปล่าอย่างตื่นตระหนก——