ต่อให้พูดซ้ำไปซ้ำมากี่ครั้ง บทสนทนาที่เริ่มห่างเหินกันไปก็ยิ่งชินชา
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ปฏิทินการอบรมสั่งสอนของซูเซี่ยก็เข้าสู่ระยะที่สองอย่างเป็นทางการ จากการป้อนของกินเล่นอัปเกรดเป็นการสร้างนิสัยดี ๆ
เธออยากบอกสวี่จี้ชิงว่า การยอมรับว่าตัวเองมีความรู้สึกนึกคิดไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย อารมณ์และความต้องการทั้งหมดมีไว้เพื่อสื่อสาร ไม่ใช่เพื่อเก็บกด
ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหน เขาสามารถเรียกร้องจากเธอได้เสมอ
การมีอยู่ของเธออบอุ่นและใจกว้าง ต่อให้เขาไม่ถนัดที่จะกางแขนรับเธอ เธอก็จะกอดเขาแน่น ๆ โผเข้าหาอ้อมแขนของเขา
ต่อหน้าฉัน เธอปลอดภัย
ไม่ว่าเธอจะเป็นแบบไหน ฉันก็รับได้หมด ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอก้าวพลาด
ตอนนี้สวี่จี้ชิงอยู่ห่างจากเธอราวฟ้ากับเหว ซูเซี่ยไม่สะดวกจะเร่งให้เขากลับมาทุกวัน เธอเลยจัดกลุ่มเพื่อนในโมเมนต์แยกให้เขาคนเดียว โพสต์ไปเรื่อยเปื่อย อ้อมไปอ้อมมา
ใบแปะก๊วยในมหาวิทยาลัยเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เธอโพสต์รูปวิวแปดรูป ปิดท้ายด้วยเซลฟี่หน้าหมอง ๆ นอนอยู่บนโต๊ะในหอ พร้อมแคปชันว่า
[สาวสวยคณะนิติศาสตร์รับถ่ายภาพในมหาวิทยาลัยฟรี โผล่คนเดียวได้ เพิ่มนายแบบผู้ชายถ่ายคู่แนวแฟนก็ได้ ทั้งน่ารักทั้งเท่ ให้คุณค่าทางอารมณ์เต็มร้อย ช่างภาพที่เคยร่วมงานบอกว่าดีทุกคน]
เพราะแย่งจักรยานร่วมกันไม่เคยได้ สุดท้ายต้องซื้อจักรยานใหม่ราคาแพง แต่กลับโดนขโมย เธอเลยโพสต์รูปกุญแจล็อกจักรยานเปล่า ๆ วงกลมหนึ่งวง