...เด็กที่หูไม่ดีน่ะควบคุมง่าย
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เด็กผู้หญิงที่หูไม่ดีที่เรียนในโรงเรียนประถมในเครือ เธอรู้จักอยู่คนหนึ่ง
กว่าการฝึกซ้อมเข้มข้นของสวี่จี้ชิงจะจบก็วันที่ยี่สิบเก้า แล้วสวี่เจียวเจียวล่ะ จะต้องไปเรียนที่ศูนย์ดูแลเด็กช่วงปิดเทอมด้วยหรือเปล่า
ถ้าสวี่เจียวเจียวอยู่บนรถโรงเรียนคันนั้น ถ้าเมื่อวานเธอไม่ได้ผ่านหน้าโรงเรียนประถมในเครือ ไม่ได้ให้ซูลี่จวินลงจากรถ...
แล้วเด็กผู้หญิงคนนั้นปีใหม่นี้จะไปอยู่ที่ไหนกัน
ชาติที่แล้วเธอแค่ขับไล่คนๆ นั้นไปชั่วคราว แล้วหลังจากนั้นล่ะ คนๆ นั้นยังลอยนวลอยู่อีกหรือเปล่า
แค่คิดซูเซี่ยก็ขนลุกไปทั้งตัว
เธอพยายามตั้งสติ "คนที่ถูกจับคือใคร สูงหรือเตี้ย?"
"อันนี้ไม่รู้สิ"
ซูลี่จวินเกาหัว "ได้ยินมาว่าสองคนนี้ไม่ใช่พวกเดียวกัน อีกคนเป็นคนขับรถรับจ้างผ่านแอปจริงๆ โดนหลอกด้วย คิดว่าเป็นคนบ้านเดียวกันใจดีมาช่วย"
"ช่วยอะไรก็ไม่รู้"
ซูเสี่ยวเจวียนเงียบมาตลอด ตอนนี้ฟังแล้วโมโหขึ้นมา "แอบดูเด็กๆ อยู่หน้าโรงเรียนประถม จะมีอะไรให้ช่วยได้"
"แต่เขาบอกว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขา"
ซูลี่จวินพูดเสียงเรียบๆ "บอกว่าหย่ากับเมียมาหลายปีแล้ว ภริยาเข้มงวดเกินไปไม่ให้เจอหน้า คิดถึงลูกจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ สุดท้ายก็เลยต้องแอบมาดูที่หน้าโรงเรียน"