สวี่เจียวเจียวตกใจจนออฟไลน์ไปเลยทันที
บัญชีของซูเซี่ยเพิ่งใช้มาไม่กี่วัน ตั้งค่าต่างๆ ไว้เพื่อเอาใจเด็กน้อยล้วนๆ รูปโปรไฟล์เป็นเซลฟี่ตอนงานแข่งกีฬาสมัยมัธยมปลายที่ใส่ชุดเดรสสีเหลืองถือป้าย พื้นหลังแชทเป็นดาวดวงน้อย เมฆน้อย มงกุฎน้อยสุดน่ารัก ชื่อก็เรียบง่ายแบบเด็กๆ ว่า เจ้าหญิงเซี่ยเซี่ย
ฝั่งตรงข้ามก็เป็น "เจ้าหญิงเจียวเจียว" ด้วย
...เจอเข้ารังเจ้าหญิงเข้าแล้ว
สวี่จี้ชิงเม้มปากเบาๆ อย่างไม่รู้จะพูดยังไง ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะออฟไลน์จริงหรือแกล้งทำ ส่งข้อความต่อไป [ก่อนวันที่ยี่สิบ ก่อนสามทุ่มทุกคืนต้องหลับตาให้ได้]
[ถ้ากล้ามารบกวนคนอื่นตอนดึกอีกที วันหยุดฤดูหนาวไม่ต้องมาเลย]
สวี่เจียวเจียวโผล่มาส่งข้อความ [ได้]
[แล้วพี่ก็ห้ามแอบดูมือถือพี่สาวเซี่ยเซี่ยตอนดึกอีกนะ ไม่งั้นฉันจะไปฟ้องเธอ]
ซูเซี่ยกอดเอวเขาแล้วดันตัวขึ้นไป สวี่จี้ชิงประคองไหล่เธอไว้: [เธอบอกสิ]
[คราวหน้าอย่าเรียกเธอแบบนั้นอีก]
สวี่เจียวเจียว: [แล้วจะให้เรียกอะไรล่ะ]
สวี่จี้ชิง: [คิดเอาเอง]
ถึงพี่ชายแท้ๆ จะพูดน้อย แต่ก็ยังเป็นพี่ชายแท้ๆ อยู่ดี
ตั้งแต่ย้ายมาเรียนที่เจียงเฉิง นิสัยของสวี่จี้ชิงก็อ่อนโยนลงมากกว่าตอนที่สวี่เจียวเจียวเริ่มจำความได้เสียอีก
โดยเฉพาะพอเข้าตุลานี้ปีนี้ ซื้อของกินเล่นให้เธออย่างใจป้ำมาก ไม่ใช่เทศกาลอะไร แค่กลับจากโรงเรียนก็เห็นถุงพลาสติกใหญ่ที่สุดของซุปเปอร์มาร์เก็ตออนไลน์ที่ยัดของเต็มจนแน่น วางกองอยู่หน้าบ้านสามสี่ถุง ราวกับซานตาคลอส
ความกล้าของสวี่เจียวเจียวงอกงามพร้อมกับความสูง พอตกใจเสร็จก็ฟื้นไว ราวกับต้นถั่วพุ่งยิง ระดมยิงข้อความมาเป็นชุด
พี่สาวเซี่ยน้อย ท่านเซี่ยซื่อใหญ่ แถมยังมีคำว่า ซูหยวน ที่ไม่รู้ไปเรียนมาจากทีวีหรือที่ไหน
สวี่จี้ชิง: [เดี๋ยวแบน]
สวี่เจียวเจียวเปลี่ยนท่าทียอมแพ้ทันที: [พี่สะใภ้]
[พี่สะใภ้พี่สะใภ้พี่สะใภ้พี่สะใภ้]
-
คืนฤดูใบไม้ร่วงที่ลึกล้ำ ในห้องนอนหรี่ไฟโคมไฟตั้งโต๊ะลงจนมืดที่สุด สว่างกว่าเทียนไขไม่เท่าไหร่ เป็นแสงสลัวสีเหลืองหม่นดวงหนึ่ง