เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้ ลู่จือหนิงก็อดครุ่นคิดไม่ได้
เรื่องครั้งนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่ามีคนคิดเล่นงานตระกูลลู่
ตระกูลลู่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง รากฐานมั่นคงลึกซึ้ง ไม่มีทางถูกใครสั่นคลอนได้ง่าย ๆ!
คนที่อยู่เบื้องหลังคิดแผนการร้ายเช่นนี้ ไม่เพียงจิตใจโหดเหี้ยม แต่ยังวางแผนลึกล้ำ
เขามองหยวนจิ่งแล้วถามเสียงเบา «นายคิดว่ายังไง?»
หยวนจิ่งตอบเสียงสุขุม ทว่าน้ำเสียงแฝงความเย็นชาอยู่บ้าง «คงมีคนเริ่มทนรอไม่ไหวแล้ว»
ลู่จือหนิงฟังแล้วไม่เข้าใจนัก ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลลู่กับตระกูลหยวนดีมาก ไปมาหาสู่กันอย่างสนิทสนม พอมองแบบนี้แล้ว คงมีเรื่องบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้มาตลอด
ตอนนั้นเอง ลู่จือหนิงหันไปมองซูจิ่น «นักพรตซู คุณ...»
ยังพูดไม่ทันจบ ซูจิ่นก็ขัดขึ้น «คุณชายลู่ บางเรื่องฉันช่วยลงมือได้ แต่ไม่ใช่ทุกเรื่องบนโลกที่ฉันจะเข้าไปยุ่งได้ ถ้าฉันคำนวณเรื่องที่จะเกิดกับคุณในแต่ละวันต่อจากนี้ออกมาทั้งหมด สวรรค์จะยอมให้ฉันทำอย่างนั้นได้ยังไง?»
เหตุที่คนในสำนักพรตให้ความสำคัญกับเหตุและผล ก็เป็นเพราะเรื่องนี้
ถ้าไม่มีเหตุและผล คนในสำนักพรตต่างวางค่ายกลฝืนชะตา วางแผนให้คนรวยกันหมด โลกนี้คงวุ่นวายไปกันใหญ่ไม่ใช่หรือ?
ลู่จือหนิงเข้าใจทันที เขาโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อแสดงความขอโทษ
แค่รักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ได้ก็ถือเป็นความเมตตาแล้ว จะไปเรียกร้องอะไรมากกว่านั้นได้ยังไง?
……
ลู่เจาอี้คุยกับเสี่ยวหลิงอยู่ครู่หนึ่ง