คุณนายโจวนำคนตรงไปที่บ้านตระกูลซู
จากระยะไกล เธอก็มองเห็นซูจิ่นแล้ว ทว่าซูจิ่นกลับนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะออกมาต้อนรับแม้แต่น้อย
สีหน้าคุณนายโจวพลันไม่พอใจ
เธออุตส่าห์ “หวังดี” มาช่วยสนับสนุน ซูจิ่นกลับเมินเธอแบบนี้เนี่ยนะ?
ช่างไม่รู้จักเข้าสังคมเอาเสียเลย
คุณนายโจวทำหน้าบึ้ง เดินเข้าไปในลานบ้านแล้วมองซูจิ่น ก่อนพูดอย่างไม่เกรงใจว่า “คุณหนูซู พวกเรากลัวว่าอารามเล็ก ๆ ของคุณจะไม่มีลูกค้า เลยอุตส่าห์มีน้ำใจมาช่วยสนับสนุน”
ซูจิ่นขานรับเสียงเรียบ “มาสนับสนุนเหรอคะ? ฉันนึกว่ามาหาเรื่องเสียอีก”
สีหน้าคุณนายโจวเปลี่ยนไปเล็กน้อย “...เด็กคนนี้ ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ? ยังไงพวกเราก็เป็นผู้ใหญ่ของเธอ แถมฉันกับคุณนายซูก็เจอกันอยู่บ่อย ๆ ในเมื่อเธอสนับสนุนธุรกิจของเธอขนาดนั้น พวกเราก็ต้องมาแวะดูอารามเล็ก ๆ ของเธอสิ”
ซูจิ่นไม่ได้มีท่าทีเป็นมิตรกับคุณนายโจวสักเท่าไร
คราวก่อนตอนคุณนายสวี่จากบ้านสวี่เฉิงเฟิงมาหาเรื่องที่บ้านตระกูลซู เธอก็สังเกตโหงวเฮ้งของคุณนายโจวคนนี้ไว้แล้ว
คุณนายคนนี้ชอบซ่อนมีดไว้ในรอยยิ้ม เหยียบคนต่ำแล้วประจบคนสูง แต่ถ้ามีแค่นั้น ก็ยังไม่ถึงกับทำให้ซูจิ่นไม่ชอบหน้าเธอ
เพียงแต่คุณนายโจวคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไรจริง ๆ
ซูจิ่นเงยหน้าขึ้นกวาดตามองอีกฝ่าย
“ในเมื่อคุณนายโจวตั้งใจมาสนับสนุนขนาดนี้ งั้นลูกค้ารายแรกในวันเปิดร้านของฉัน ยกให้คุณนายโจวดีไหมคะ?”