ซูจิ่น “……”
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนแสร้งทำสีหน้าเคร่งขรึมแล้วเอ่ยขึ้น “ไม่เป็นไร ฉันมีเวลา ยินดีคุยเรื่องนี้กับคุณสักหน่อย ถ้าฉันตั้งราคาแพงกว่าคนอื่น แบบนั้นคงไม่ค่อยดี...”
หยวนจิ่งกลั้นยิ้มเอาไว้ จึงไม่หัวเราะออกมา
เขาคล้อยตามว่า “คุณซูพูดมีเหตุผล”
เห็นเขาคุยง่ายขนาดนี้ ซูจิ่นจึงพูดอย่างใจกว้าง “ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณซูตลอดก็ได้ ฟังแล้วแปลก ๆ เรียกชื่อฉันตรง ๆ ก็พอ”
หยวนจิ่งลองเรียกดู “อาจิ่น?”
ซูจิ่น “…………” ก็ได้มั้ง ยังไงชื่อก็ไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น
สำหรับเธอแล้ว นอกจากเงิน เรื่องอื่นก็ไม่ได้สำคัญเท่าไร ขอแค่ไม่กระทบเงินของเธอ เธอก็ไม่ถือสา
หยวนจิ่งที่คิดไปเองว่าความสัมพันธ์ใกล้ชิดขึ้นแล้วเอ่ยว่า “ต่อไปอาจิ่นก็เรียกชื่อฉันได้เหมือนกัน”
“ได้” ซูจิ่นตอบอย่างไม่ลังเล
จากนั้นทั้งคู่ก็คุยกันเรื่องราคาค่าบริการในวงการอยู่พักหนึ่ง
ซูจิ่นถึงเพิ่งรู้ว่า การเป็นปรมาจารย์นี่ทำเงินได้ขนาดนี้เชียวหรือ?!
ถ้าคิดค่าบริการตามนี้ เธอก็จะกลายเป็นมหาเศรษฐีในเวลาไม่นานน่ะสิ?
ซูจิ่นเต็มไปด้วยความมั่นใจ ใบหน้าเล็กสวยเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความเบิกบาน!
ท่านปรมาจารย์ผู้ก่อตั้ง รอดูได้เลย!
อีกไม่นานเธอก็จะหาเงินก้อนโตได้ แล้วทำให้อารามเสวียนชิงโด่งดังยิ่งขึ้น!
ไม่สิ ตอนนี้เธอหาเงินก้อนโตได้แล้วต่างหาก!
เจ้าตัวซวยฉู่หลินคนนั้นต้องจ่ายให้เธอ 12 ล้าน! ตอนนี้เธอกลายเป็นเศรษฐีสิบล้านแล้ว!
แต่พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไร ก็รู้สึกไม่ค่อยชอบมาพากลอยู่บ้าง...