เมื่อเข็มเงินบนร่างถูกถอดออกทีละเล่ม สีหน้าตื่นตะลึงของท่านเจิ้นกั๋วกงก็ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
โรคร้ายที่ซ่อนอยู่ในร่างของเขา... กลับ... หายดีสิ้นแล้ว!
นี่... เป็นไปได้อย่างไร? ในตอนแรกเขาได้พบหมอหลวงและหมอชื่อดังในยุทธภพมากมาย ล้วนจนปัญญา บัดนี้... กลับถูกหลานสาวคนเล็กของตนรักษาหาย?
เจิ้นกั๋วกงสูดลมหายใจลึก รู้สึกราวกับในร่างเปี่ยมด้วยพลัง ดั่งหนุ่มขึ้นถึงยี่สิบปี ต่อยหมัดเดียวก็สังหารวัวได้ครึ่งตัว!
"ท่านตาทวดเจ้าคะ~ บัดนี้โรคร้ายในร่างท่านหายดีแล้ว~" เด็กน้อยเก็บเข็มเงินเรียบร้อย หันไปยิ้มให้เจิ้นกั๋วกงที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง "ต่อจากนี้ไม่ต้องดื่มสุราให้มึนเมาทรมานตนอีกแล้วนะเจ้าคะ~"
ท่านตาทวดก็จะร่าเริงมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ท่านแม่รู้เข้าคงดีใจสุดขีดแน่~
หลังจากความตื่นตะลึงในคราแรกผ่านพ้น ในใจเจิ้นกั๋วกงทั้งสุขใจทั้งซาบซึ้ง รีบลุกขึ้นนั่งอุ้มเด็กน้อยไว้ในอ้อมอก น้ำตาแห่งความตื้นตันอาบแก้ม "ไกวไก... ท่านตาขอบใจเจ้า... ขอบใจเจ้า..."
ตอนนี้เขาอายุเกินห้าสิบ ถูกโรคร้ายในร่างทรมานมายี่สิบกว่าปี คิดว่าชีวิตที่เหลือต้องอยู่กับความเจ็บป่วย แต่ไม่คาดคิด... จะได้ชีวิตใหม่กลับคืนมา
ได้ยินความสะอื้นในน้ำเสียงของเจิ้นกั๋วกง เด็กน้อยตบแขนเขาเบา ๆ ปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน "ท่านตาทวดอย่าร้องนะเจ้าคะ... มีถังถังอยู่ ท่านตาทวดจะมีชีวิตยืนยาวอีกนานแสนนาน กระปรี้กระเปร่าอยู่กับถังถังทุกวัน!"