“เสด็จปู่ หลานกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว~” ถังถังใช้มือเล็ก ๆ กอดคอฮ่องเต้หมิงเต๋อแน่น พลางยิ้มสดใสเป็นพิเศษ “เจ้าคนชั่วเลิ่งเยวียนถูกพวกเรากำจัดจนวิญญาณสูญสิ้นแล้ว ต่อจากนี้ใต้หล้าก็สงบสุขเสียที~”
สิ้นเสียง ขุนนางฝ่ายบุ๋นบู๊ต่างพากันคุกเข่าลงพร้อมเพรียง เปล่งเสียงถวายพระพรว่า “องค์หญิงคังเล่อทรงสร้างคุณูปการแก่แผ่นดินและประชาราษฎร์ ยิ่งใหญ่เกรียงไกรชั่วหมื่นชั่วแสนปี นับเป็นพระพรและเกียรติยศของแผ่นดินเรา! ขอองค์หญิงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!”
เมื่อได้ยินเหล่าขุนนางเปล่งเสียงถวายพระพร ฮ่องเต้หมิงเต๋อก็ทรงเบิกบานพระทัยยิ่งนัก พระองค์อุ้มหลานสาวตัวน้อยเดินไปประทับบนบัลลังก์มังกร แล้วตรัสเสียงกังวานว่า “ขุนนางทั้งหลายลุกขึ้นเถิด! ถ่ายทอดราชโองการของเรา ให้อภัยโทษทั่วหล้าเพื่อฉลองความชอบของหลานรัก อีกทั้งประทานทองคำพันตำลึงและที่นานับร้อยหมู่แก่เหล่านักพรตในสำนักพรตทุกคน! ส่วนผู้ที่ร่วมเดินทางไปเมืองถงหยางกับคังเล่อ ล้วนได้รับบำเหน็จ!”
อาจารย์หวยเจินและคนอื่น ๆ รีบประสานมือคำนับขอบพระทัย “ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงพระเมตตา ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!”
แม้แต่ฮวาฮวากับหยาหยาก็ได้รับบำเหน็จเช่นกัน
ฮวาฮวาได้รับบำเหน็จเป็นครั้งแรก จึงเงยหน้าคำรามก้องฟ้าทันที จากนั้นก็เดินอาด ๆ ไปนั่งข้างฮ่องเต้หมิงเต๋อ แล้วจ้องมองเหล่าขุนนางในราชสำนักด้วยดวงตาพยัคฆ์
หยาหยาก็ไม่ยอมน้อยหน้า ส่งเสียงร้องก๊าบ ๆ สองครั้ง ก่อนบินไปเกาะบนพระอังสาของฮ่องเต้หมิงเต๋อ แล้วมองเหล่าขุนนางอย่างหยิ่งผยอง
นางเป็นอีกาศักดิ์สิทธิ์พิชิตเคราะห์ที่ท่านปู่ของถังถังแต่งตั้ง หน้าที่ของนางย่อมต้องกำจัดคนชั่วและปกป้องประชาราษฎร์!
“เสด็จปู่ เจ้าคนชั่วเลิ่งเยวียนตายแล้ว ศพเชิดกับภูตผีปีศาจที่เหลือจัดการได้ง่ายขึ้นมาก!” เด็กน้อยเอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วขยับเข้าไปกระซิบข้างหูพระองค์ “หลานอยากเดินทางท่องเที่ยวไปตามแคว้นต่าง ๆ จะได้กำจัดภูตผีปีศาจที่เหลือให้หมดสิ้น!”