พลันร่างเล็กกระโดดโลดเต้นห่างหายลับไปจากบานประตู กู้เยี่ยนเหิงจึงละสายตากลับมา สนทนากับเจิ้นกั๋วกงในเรื่องเมื่อครู่ต่อ
"ท่านอ๋อง เรื่องการเป็นทูตไปแคว้นเยวี่ยเฉวียนยังควรไตร่ตรองให้ถ้วนถี่…" เจิ้นกั๋วกงประสานมือคารวะแล้วกล่าวเตือน "กระหม่อมเห็นว่าควรกลับเมืองหลวงไปหารือกับฝ่าบาทและขุนนางทั้งปวงก่อนค่อยตัดสินใจจะดีกว่า!"
ครั้งนี้ที่ไกวไกกับองค์ชายทั้งสองมาเมืองจิ้งโจวก็เป็นการรีบเร่งอยู่แล้ว อีกทั้งสถานการณ์ในแคว้นเยวี่ยเฉวียนยามนี้ก็ซับซ้อนคลุมเครือ หากผลีผลามเดินทางไปเป็นทูตแล้วพบอันตราย เกรงว่าคงยากจะถอนตัว...
กู้เยี่ยนเหิงสาวเท้าช้า ๆ ไปยังหน้าต่าง หันหลังให้เจิ้นกั๋วกงแล้วเอ่ยเสียงขรึมว่า "ที่เจิ้นกั๋วกงกล่าวมานั้นมีเหตุผล เพียงแต่ไร้คงถูกคนชั่วสองคนนั่นออกอุบายกักขังไว้จนหลุดพ้นมิได้ องค์ชายกังวลว่าหากไม่เร่งรุดไป เกรงจะเกิดภัยใหญ่หลวงยิ่งกว่า!"
ยามนี้ผู้จับตาดูต้าหยงนั้นมีมากมายเหลือเกิน พวกมันยังกุมประตูชีวิตของสองตระกูลใหญ่ในแคว้นเยวี่ยเฉวียนไว้อีก หากเวลานี้ไม่รีบลงมือ ยิ่งเนิ่นช้าออกไปก็จะยิ่งเสียเปรียบต้าหยง
แววตาของเจิ้นกั๋วกงฉายความลังเล เขาย่อมทราบแก่ใจถึงความวิตกขององค์ชายจิ้งอ๋อง
เพียงแต่จะหาคนที่ชำนาญแต่การแปลงโฉมปลอมตัวนั้นง่าย ทว่าหากจะหาผู้มีพรสวรรค์ที่หนึ่งถนัดพิษหนึ่งหยั่งรู้เรื่องภูตผีวิญญาณ นับว่ายากยิ่งกว่ายาก
การเป็นทูตไปแคว้นเยวี่ยเฉวียนอย่างผลีผลาม ให้ไกวไกซึ่งเป็นนักพรตเต๋านำพาคนธรรมดาจำนวนหนึ่งที่แม้แต่เสี้ยวความรู้ก็ยังไร้ จะเป็นไปได้อย่างไร!