พี่ชายสาม?
สมองของหร่วนฉ่างชิงว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนที่สีหน้าจะซีดขาวลงอย่างเห็นได้ชัด
ผู้ที่ท่านหญิงคังเล่อจะเรียกว่าพี่ชายสามได้ นอกจากองค์ชายสามแล้ว จะมีผู้ใดอีก!
ขาของหร่วนฉ่างชิงเริ่มอ่อนแรง หากไม่มีคนพยุงไว้ ป่านนี้ก็คงคุกเข่าอยู่กับพื้นแล้ว
สวรรค์ หร่วนฉ่างชิงผู้นี้เป็นเพียงขุนนางขั้นห้าผู้อำนวยการกองโยธา มารดาผู้ล่วงลับก็ไม่มีฐานันดรศักดิ์ การที่ท่านหญิงมาช่วยร้องไห้ในงานศพก็ถือเป็นโทษถึงตาย บัดนี้...ยังมีองค์ชายสามมาอีก...
ท่านแม่! หากจะไปด้วยกัน ก็พาลูกไปเถิด!
เมื่อเห็นหร่วนฉ่างชิงตัวสั่นเทาอย่างหนัก ถังถังก็ก้าวขาสั้น ๆ เข้าไปดันเข่าของเขา "ท่านดูไม่ค่อยดี ไม่สบายหรือไม่? ข้าก็รักษาได้นะ~แต่ต้องเพิ่มเงิน!"
บัดนี้ถังถังไม่มีเงินติดตัวสักอีแปะ ไม่อาจปล่อยให้โอกาสหาเงินหลุดลอยไปได้!
หร่วนฉ่างชิงสูดลมหายใจลึก อดกลั้นความหวาดกลัวแล้วบีบยิ้มออกมา "เรื่องงานศพมารดาของข้า ไม่ต้องให้องค์ชายทั้งสองทรงลำบากพระวรกาย เชิญองค์ชายทั้งสองไปพักที่เรือนรับรองก่อนเถิด..."
คุณหนูน้อยสองคนนี้เขามิอาจยั่วยุ ได้แต่ปลอบก่อน แล้วค่อยหาทางส่งพวกเขากลับ...
ถังถังขมวดคิ้ว กำลังจะอ้าปาก ก็ได้ยินเสียงพี่ชายสามดังมาจากด้านหลัง "ท่านหร่วนอย่าได้ตื่นตระหนก ข้ากับน้องสาวมาที่นี่เสด็จปู่และเสด็จแม่ต่างทรงทราบ จะไม่ลงโทษตระกูลหร่วน ท่านวางใจเถิด!"
เด็กน้อยอึ้งไป ก่อนจะรีบผงกศีรษะ "ใช่ ๆ ข้าร้องไห้ให้ท่านนาง ท่านวางใจได้!"