"รู้สิเจ้าคะ~" ถังถังยื่นหญ้าแดงจิตสีแดงให้เขาอีกครั้ง ใบหน้างดงามดุจหยกสลักเต็มไปด้วยความจริงจัง "ต่อให้มันล้ำค่าเพียงใด สุดท้ายก็เป็นแค่สมุนไพรไว้รักษาคนไม่ใช่หรือเจ้าคะ? ท่านลุงหลิวกับถังถังล้วนเป็นหมอ ฉะนั้นข้าจึงคิดว่ามอบให้ท่านเหมาะสมที่สุดแล้วเจ้าค่ะ! และข้าก็เชื่อว่าท่านจะใช้มันช่วยเหลือผู้คนด้วยเจ้าค่ะ~"
เพียงแค่ท่านลุงหลิวจำได้ว่าหญ้าแดงจิตสีแดงคืออะไร ก็พิสูจน์ได้ว่าฝีมือทางการแพทย์ของท่านนั้นยอดเยี่ยม
เด็กน้อยกลอกตาดำขลับไปมา แม้ว่าปกติท่านลุงหลิวจะดูซื่อไปบ้าง แต่คิ้วตาแจ่มใส รอบกายมีไอแห่งคุณธรรมแผ่กระจาย มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนชั่วร้าย
แม้ไม่ใช่ท่านลุงหลิว เป็นเพียงหมอที่รู้จักกับถังถังเพียงผิวเผิน ขอเพียงระหว่างคิ้วมีไอแห่งคุณธรรม เปี่ยมด้วยจิตใจเมตตาของหมอ นางก็ยินดีมอบหญ้าแดงจิตสีแดงให้แก่พวกเขา!
สำหรับหมอหลวงหลิวแล้ว นี่คือเรื่องน่ายินดีที่เหนือความคาดหมายดุจพายตกลงมาจากฟ้า เขาตื้นตันจนน้ำตาคลอเบ้า มือสั่นพลางรับหญ้าแดงจิตสีแดงมา "ขอบพระทัยท่านหญิงที่เมตตา กระหม่อมจะใช้วิชาการแพทย์ตอบแทนราชสำนักไปชั่วชีวิต ไม่ทำให้ท่านหญิงผิดหวังเป็นอันขาด!"
สวรรค์! หญ้าแดงจิตสีแดงถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีถึงเพียงนี้ รอกลับบ้านไปแล้วต้องศึกษาวิจัยให้ดี จึงจะทำให้มันออกฤทธิ์ได้สูงสุด
ถังถังโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ~ ตราบเท่าที่หญ้าแดงจิตสีแดงไม่ได้ช่วยเหลือคนอัปมงคลชั่วร้ายก็พอแล้ว~ รีบเตรียมพร้อมกันเถิดเจ้าค่ะ~"