"จริงสิ เป่ากวย ป้ายวิญญาณทองคำของอาจารย์เจ้าแกะเสร็จแล้ว!" กู้เยี่ยนเจาเช็ดมุมปากอย่างเชื่องช้า "อีกสักครู่ท่านพ่อจะพาเจ้าไปดู หากเป่ากวยมีความคิดเห็นก็บอกท่านพ่อได้เลย!"
ถังถังได้ยินดังนั้น ใบหน้าเล็กที่เดิมมืดมนก็พลันสดใสขึ้นทันใด รีบซดโจ๊กเนื้อกวางที่เหลือจนหมด เงยหน้ามองกู้เยี่ยนเจาเร่งเร้า "ท่านพ่อ ท่านพ่อ ไปกันเร็ว ๆ เถิดเจ้าคะ~"
นางรอไม่ไหวอยากเห็นป้ายวิญญาณทองคำของอาจารย์เต็มทีแล้ว~
ต้องนำป้ายวิญญาณทองคำของอาจารย์ติดตัวไว้เท่านั้น ถังถังถึงจะวางใจ!
ขณะที่เด็กน้อยกำลังดีใจจะได้ไปดูป้ายวิญญาณทองคำ อวิ๋นจิ้งซูที่อยู่ข้าง ๆ ล้วงกุญแจสองดอกออกมาจากแขนเสื้อวางในมือนาง "ท่านแม่เตรียมร้านให้เจ้าเสร็จแล้ว พอเป่ากวยว่าง ให้ฉุยอวี้พาเจ้าไปดูนะ~ ยันต์ในวันหน้าจะได้เอาไปวางขายที่ร้าน..."
ข่าวดีใหญ่หลวงเช่นนี้ทำให้เด็กน้อยมึนงง นางก้มมองกุญแจในมือครู่หนึ่ง จึงโผเข้าสู่อ้อมกอดอวิ๋นจิ้งซู "ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ~ ถังถังก็มีร้านแล้ว! ถังถังดีใจยิ่งนัก!"
ยิ่งกว่ากินน่องไก่ใหญ่หมื่นชิ้นเป็นพันเท่าพันทวี แม้ถังถังจะยังนับเลขได้ถึงแค่ยี่สิบก็ตาม
อวิ๋นจิ้งซูโอบเด็กน้อย ยิ้มเอ็นดูเต็มหน้า "ไกวไกดีใจก็พอแล้ว รอเจ้าไปดูที่ร้านก่อน หากไม่มีส่วนต้องปรับปรุง ท่านแม่จะจัดหาผู้ดูแลที่เก่งกาจกับลูกมือให้ไปจัดการร้าน..."