เปรี๊ยะปร๊ะ~
เปรี๊ยะปร๊ะ~
เมื่อมองบ้านกระดาษที่กำลังลุกไหม้อย่างต่อเนื่อง โลกทัศน์ของชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก็พังทลายลงในชั่วขณะ
“ผี! มีผีจริง ๆ ด้วย!”
“ให้ตายเถอะ ไม่ใช่แค่มีผีนะ วิลล่าทั้งหลังนี่เป็นบ้านกระดาษหมดเลยเหรอ?”
“ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวจริง ๆ รู้สึกเหมือนกำลังดูหนังสยองขวัญอยู่เลย!”
“เริ่มจากเงินกระดาษ ต่อมาก็คนกระดาษ แล้วฆ่าผีสาว จากนั้นยังมีบ้านกระดาษอีก นี่มันน่ากลัวกว่าหนังสยองขวัญอีกนะโว้ย!”
“เดี๋ยวนะพวก นี่แน่ใจเหรอว่ายังเป็นโลกที่ฉันเคยรู้จัก?”
“หรือว่าเป็นเทคนิคพิเศษ?”
“เป็นไปไม่ได้หรอก เทคนิคพิเศษแบบไหนทำให้วิลล่าทั้งหลังหายไปในพริบตาได้?”
“สตรีมเมอร์สุดยอดจริง ๆ ไม่ต้องลงมือเอง แค่สอนพี่ใหญ่เขียนยันต์แผ่นเดียวก็ฆ่าผีสาวได้แล้ว เก่งมากจริง ๆ!”
“ถอย! ถอยไปให้หมดโว้ย!”
……
ขณะเดียวกัน ทางด้านหยางหลง
ใบหน้าของเขาฉายแววดีใจที่รอดตายมาได้ ก่อนจะสูดหายใจ แล้วรีบคุกเข่าลงกับพื้น คำนับเจียงเฉินที่อยู่ในจอ
“สตรีมเมอร์ ขอบคุณ! ขอบคุณมากจริง ๆ!”
“ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงตายไปแล้วแน่ ๆ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมนะ!”
เจียงเฉินพยักหน้า กำลังจะพูด
หยางหลงก็พูดต่อว่า “เอ้อ สตรีมเมอร์ ตอนนี้ผม…ผมไม่มีที่ไปพอดี แถมรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน ไม่ทราบว่าผมจะไปขอพักที่บ้านคุณสักคืนได้ไหม?”
“ผมกลัวมาก คุณต้องรับผมไว้ด้วยนะ!”
เจียงเฉินได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้ว “ได้ ในเมื่อรู้ที่อยู่ฉันแล้วก็มาหาได้เลย!”
“ครับ สตรีมเมอร์!”
“รอผมนะ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ พอไปถึงแล้วจะขอบคุณต่อหน้าให้ดีเลย!”
คำว่า ‘ขอบคุณ’ ในประโยคสุดท้ายถูกเน้นเสียงหนักเป็นพิเศษ
พูดจบ หยางหลงก็รีบตัดการไลฟ์
เมื่อเห็นจอฝั่งตรงข้ามมืดลง เจียงเฉินก็พึมพำเสียงเบา “ยังกล้ามาหาถึงที่อีก ดูท่าฉันคงต้องลงมือเองแล้ว!”
จากนั้นเขาหยิบยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้ายที่เขียนไว้ก่อนหน้านี้ออกมาสองแผ่น
แปะแผ่นหนึ่งไว้บนอก
ส่วนอีกแผ่นแปะไว้บนกระบี่ไม้ท้อ
จากนั้นเขาเดินไปที่ประตู ปิดประตูร้าน แล้วแขวนกระบี่ไม้ท้อไว้ข้างประตู เพื่อให้หยิบได้ทันทีที่เปิดประตู
เมื่อเห็นดังนั้น ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างขมวดคิ้ว
“สตรีมเมอร์ทำอะไรน่ะ?”
“ยังดูไม่ออกอีกเหรอ? สตรีมเมอร์กลัวแล้วไง ถึงได้เตรียมยันต์ไว้สองแผ่นเพื่อคุ้มครองตัวเอง!”
“เข้าใจ ๆ ถ้าเป็นฉันก็คงทำแบบนี้เหมือนกัน น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“แต่สตรีมเมอร์ก็ใจดีเหมือนกันนะ ถึงกับให้พี่ใหญ่ราชามังกรไปพักที่ร้านของตัวเอง ช่วยก็ช่วยให้ถึงที่สุดจริง ๆ!”
“ฉันว่าพี่ใหญ่ราชามังกรก็น่าสงสารเหมือนกัน อุตส่าห์เกาะคนรวยได้สักคน สุดท้ายดันเป็นผี ต่อไปคงฝังใจไปอีกนาน!”
“ยังดีที่จัดการผีสาวได้แล้ว!”
……
เจียงเฉินหันกลับมา มองข้อความบนหน้าจอไลฟ์ แต่ไม่ได้อธิบายอะไร
เพราะมีแค่เขาที่รู้ว่าผีสาวตนนั้นยังไม่ตายสนิท
ตอนนี้มันกำลังสิงร่างหยางหลงอยู่
คงเป็นเพราะหยางหลงถูกดูดพลังหยางไป จนพลังหยางในร่างไม่พอ
อีกทั้งเขายังเป็นแค่คนธรรมดา ยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้ายที่ใช้เลือดของเขาเขียนจึงมีอานุภาพลดลงมาก ผีสาวถึงได้รอดมาได้
ผีร้ายพวกนี้ส่วนใหญ่ล้างแค้นไม่เลิกรา
เจียงเฉินขัดขวางเรื่องดี ๆ ของผีสาวเข้า ส่วนหยางหลงก็บังเอิญรู้ที่อยู่ของเขาพอดี
ผีสาวจึงเข้าสิงร่างหยางหลง รอให้พบกันแล้วฉวยโอกาสฆ่าเขา จากนั้นก็กินหยางหลงเสีย
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
ถ้าเป็นคนทั่วไป มีโอกาสสูงที่จะตกหลุมพราง
แต่เจียงเฉินไม่ใช่คนทั่วไป
เขาเป็นชายที่มีระบบ
ถ้าผีสาวถูกยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้ายฆ่าจริง ระบบคงมอบรางวัลให้ตั้งนานแล้ว แต่ตอนนี้ระบบกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย นั่นหมายความได้อย่างเดียวว่าผีสาวยังไม่ตาย
“คิดจะลอบโจมตีเหรอ? ฝันไปเถอะ!”
“เดี๋ยวฉันจะให้แกได้เห็นอานุภาพที่แท้จริงของยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้าย!”
แววตาของเจียงเฉินเย็นเยียบ ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง
เพราะตอนนี้จำนวนคนในห้องไลฟ์เพิ่มจากร้อยกว่าคนทะลุไปถึงพันกว่าคน แถมยังมีแนวโน้มจะเพิ่มขึ้นต่อไปอีก
รายได้วันนี้ก็ทำสถิติสูงสุดใหม่ด้วย
หยางหลงส่งงานเลี้ยงฉลองมา 3 ชุด รวมเป็นเงิน 9,000 หยวน แพลตฟอร์มหักไปครึ่งหนึ่ง เขาจึงได้รับ 4,500 หยวน บวกกับของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างหัวใจดวงจิ๋วกับแว่นกันแดดที่ผู้ชมคนอื่นส่งมา
รายได้รวมวันนี้ทะลุ 5,000 หยวนไปแล้ว!
ปกติไลฟ์ทั้งวันเขายังหาเงินได้มากที่สุดแค่ยี่สิบสามสิบหยวน วันนี้นับว่าโชคดีลอยมาจากฟ้าจริง ๆ!
นี่คืออีกก้าวหนึ่งบนเส้นทางสู่การเป็นสตรีมเมอร์ชื่อดัง!
เจียงเฉินจึงฉวยจังหวะที่กระแสกำลังมาแรง และหยางหลงยังมาไม่ถึง กล่าวกับผู้ชมในห้องไลฟ์ว่า “เอาละ ระหว่างรอพี่ใหญ่ราชามังกร เรามาต่อสายผู้เชี่ยวชาญประเมินสมบัติคนถัดไปกัน!”
เจียงเฉินทำตามลำดับในระบบหลังบ้าน เตรียมดึงชาวเน็ตคนถัดไปที่ขอต่อสายขึ้นมา
แต่เพิ่งพูดจบ
ทันใดนั้น—
ฟึ่บ!!!
【เถ้าแก่หวังร้านวัสดุก่อสร้าง】ส่งงานเลี้ยงฉลองมา 1 ชุด!
มีชาวเน็ตอีกคนส่งของขวัญมา
ทั้งยังพิมพ์ข้อความในช่องแสดงความคิดเห็นด้วย
【เถ้าแก่หวังร้านวัสดุก่อสร้าง】: สตรีมเมอร์ต่อสายหาผม สตรีมเมอร์รีบต่อสายหาผมที ขอร้องล่ะ รีบต่อสายหาผมที!!
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงเฉินก็เตะชาวเน็ตที่กำลังจะต่อสายด้วยออกไปทันที แล้วต่อสายหา【เถ้าแก่หวังร้านวัสดุก่อสร้าง】แทน
จะลำดับอะไรกันนักหนา…
ธนาคารมีเงินก็แซงคิวได้ เขาเองก็ทำได้เหมือนกัน
ไม่นาน ภาพจากกล้องฝั่งตรงข้ามก็สว่างขึ้น
ในจอปรากฏชายวัยกลางคนที่ดูเป็นคนธรรมดาทั่วไป
หน้ากลมอ้วน หัวล้านโล่ง
ใต้ตายังคล้ำเป็นวงชัดเจน มองปราดเดียวก็รู้ว่าอดนอนมาหลายคืน
พอเห็นว่าต่อสายติดจริง ๆ ชายวัยกลางคนก็เปิดปากพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนเจียงเฉินจะทันได้พูด “สตรีมเมอร์ ช่วยผมด้วย เมียผมก็ดูเหมือนจะเป็นผี!”
？？？
เจียงเฉินถึงกับอึ้งไปเลย
ก่อนหน้านี้เขาตามหาผีอยู่สองเดือน แต่ไม่เห็นแม้แต่เงา วันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
โดนสิ่งชั่วร้ายเล่นงานหรือไง?
ทำไมผีถึงแห่กันออกมาแบบนี้?!
ชาวเน็ตบางคนในห้องไลฟ์ก็มึนงงไม่แพ้กัน พวกเขาเพิ่งจะผ่อนคลายความตึงเครียดลงได้ ทว่าพอได้ยินคำพูดของเถ้าแก่หวังร้านวัสดุก่อสร้างในวินาทีถัดมา เท้าที่เพิ่งยื่นออกมาจากผ้าห่มก็รีบหดกลับเข้าไปทันที
“เกิดอะไรขึ้น?”
เจียงเฉินถามด้วยความสงสัย
【เถ้าแก่หวังร้านวัสดุก่อสร้าง】พลิกกล้องทันที หันไปทางภาพวาดบนผนัง “สตรีมเมอร์ คุณดูลายภาพนี้ก่อน!”
เจียงเฉินมองตามภาพจากกล้องไป
เห็นภาพโบราณขนาดยาวกว่าหนึ่งเมตรแขวนอยู่บนผนัง กระดาษเหลืองเก่า ดูเหมือนเก็บรักษามานานมากแล้ว
ในภาพมีผู้หญิงสองคน
ทั้งคู่สวมชุดธงแบบปลายราชวงศ์ชิง เท้าเล็กขนาดเท่าฝ่ามือเหยียบอยู่ในรองเท้าธงพื้นกระถางดอกไม้แบบมาตรฐาน
คนหนึ่งนั่งชมดอกไม้อยู่บนเก้าอี้ในลานบ้าน ส่วนอีกคนยืนอยู่ข้าง ๆ โบกพัด
ดูจากความสัมพันธ์แล้ว น่าจะเป็นคุณหนูกับสาวใช้
แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ประเด็นสำคัญคือ ตอนที่เจียงเฉินมองภาพวาดนี้ และสายตากวาดผ่านสาวใช้ที่กำลังโบกพัด ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง—
【ภาพโบราณที่ซ่อนวิญญาณมนุษย์】!