หลี่ชุยฮวาก็ตกใจไม่น้อย
ยักยอกเงินสาธารณะ? ยุคนี้มันเป็นความผิดมหันต์!
ป้าอ๋องยังพูดเสริมอย่างลึกลับต่อว่า "จดหมายบอกชัดเจนว่าพรุ่งนี้เช้าทางอำเภอจะส่งคนลงมาสอบบัญชี! นายคิดดู... หลี่จี้ท่างคนนี้ไม่ตายก็ไม่รู้จะตายยังไงแล้ว!"
ซูหวานฟังแล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่าตระกูลซูยังติดหนี้ทีมผลิตอยู่สิบกว่าหยวน บัญชีนี้หลี่จี้ท่างเป็นคนจัดการ
ไม่รู้ว่าตระกูลซูจะได้รับผลกระทบด้วยหรือไม่
คิดถึงตรงนี้ ซูหวานก็ยิ่งหมดอารมณ์กินข้าว
ส่วนหลี่ชุยฮวาก็ตบขาตัวเองพลางพูดว่า "ฉันต้องกลับไปบอกคนแก่ที่บ้านเรื่องนี้"
พูดจบก็ออกไปพร้อมกับป้าแอง
หลี่ชุยฮวากลับมาถึงบ้าน เห็นเฉินอันกำลังกินข้าวอยู่กับเฉินกั๋วฝู
เธอรีบเล่าเรื่องที่ป้าอ๋องพูดให้สองพ่อลูกฟัง
ส่วนเฉินอันหลังจากได้ฟัง ความทรงจำชาติก่อนก็หลั่งไหลกลับมาอย่างน้ำเชี่ยว
เขาจำได้อย่างชัดเจน คืนหนึ่งที่มีหิมะตกหนักและลมโหดร้าย
หลี่จี้ท่างเพราะยักยอกเงินสาธารณะเป็นรูโหว่ใหญ่เกินกว่าจะอุดไหว จึงผูกคอตายด้วยเชือกฟางที่ขื่อบ้านของตัวเอง
วันรุ่งขึ้นภรรยาและลูก ๆ ของเขาร้องไห้แทบขาดใจ เฉินอันจำภาพนั้นได้จนวันตาย
หลังจากหลี่จี้ท่างตาย หวังเว่ยกั๋วก็เข้ารับช่วงบัญชีหมู่บ้านอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
เขาละโมภยิ่งกว่าใคร เอาทีมผลิตทั้งทีมมาเป็นกระเป๋าส่วนตัว ไม่รู้ว่าขูดรีดชาวบ้านไปเท่าไหร่