หญิงสาวที่กำลังสนทนากับเจ้าของร่างเดิมอยู่ในตอนนี้ชื่อเสิ่นเหนียน ทั้งสองรู้จักกันจากเกมมือถือแนวแข่งขันห้าต่อห้าเกมนี้
คืนนั้นเป็นเวลาสิบโมงกว่า เจ้าของร่างเดิมแพ้ติดต่อกันมาสองเกมแล้ว อารมณ์จึงไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ยังเสียดายจนไม่ยอมออกจากเกม
หลังจับคู่แรงก์สำเร็จ เข้าสู่หน้าเลือกตัวละคร เจ้าของร่างเดิมเลือกฮีโร่ที่สวมสกินชุดฟุตบอลและถือปืนคู่
ฮีโร่ตัวนี้มีดาเมจน้อยในช่วงต้นเกม ต้องใช้เวลาฟาร์ม หากพลาดจังหวะเพียงเล็กน้อยก็จะถูกกดดันได้
เสิ่นเหนียนเลือกตำแหน่งซัพพอร์ต เป็นตัวละครหญิงที่มีโล่คอยปกป้อง และใช้สกินลิมิเต็ดแบบหนึ่ง
ในหน้าโหลดเกม เอฟเฟกต์สกินนั้นโดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับคนอื่นในทีม
เจ้าของร่างเดิมสังเกตเห็นว่าสัญลักษณ์ขุนนางของอีกฝ่ายมีระดับสูงมาก
เกมเริ่มขึ้น ทั้งสองประจำเลนล่าง
ฝ่ายตรงข้ามประสานงานกันได้อย่างรู้ใจ เจ้าของร่างเดิมกับเสิ่นเหนียนถูกศัตรูทั้งห้าคนดำน้ำใต้ป้อมมาสังหารที่เลนล่างติดต่อกันถึงสามครั้ง
ส่วนเพื่อนร่วมทีมอีกสามคนของพวกเขาเป็นกลุ่มที่เข้าคิวมาด้วยกันสามคน และไม่มีใครมาช่วยแม้แต่ครั้งเดียว
หลังถูกสังหารเป็นครั้งที่สาม มุมซ้ายล่างก็มีข้อความปรากฏขึ้นสามบรรทัด
“คนยิงเล่นเป็นหรือเปล่า? เลิกแจกได้ไหม?”
“ซัพพอร์ตเลิกแจกด้วย”
“ซัพพอร์ตทำไมไม่ไปเดินโรม? จะเกาะติดคนยิงทำไม?”
หากเป็นวันปกติ หลังถูกดำน้ำใต้ป้อมครั้งแรก เจ้าของร่างเดิมก็คงเริ่มด่ากราดไปแล้ว
แต่ตั้งแต่เริ่มเกมแรกของวันนี้ เจ้าของร่างเดิมก็ถูกระบบลงโทษห้ามพูดเป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง เพราะด่าทอเพื่อนร่วมทีมของตน
ช่องแชทเป็นสีเทา ไม่สามารถส่งข้อความได้
ความโกรธอัดอั้นอยู่ในอก ทำได้เพียงควบคุมตัวละครเล่นต่อ
เขาจึงก้มหน้าฟาร์ม เก็บมอนสเตอร์ในป่า เก็บครีปทั้งสามเลน อยู่คนเดียวเงียบ ๆ เพื่อสะสมเงิน
สถานการณ์ยืดเยื้อมาจนถึงช่วงกลางเกมค่อนไปทางท้ายเกม อุปกรณ์ค่อย ๆ ครบชุด ดาเมจของตำแหน่งคนยิงเริ่มแสดงผล