พิมพ์เขียวสีกันน้ำเป็นของที่เจียงหล่านเยว่เปิดได้จากหีบสมบัติทองคำที่กระรอกเหมียนเหมียนมอบให้ หนึ่งหน่วยต้องใช้แร่ผลึกดาวเรือง 20 หน่วย
วันเดียวกับที่เธอได้พิมพ์เขียวสีกันน้ำ เธอก็ทำออกมาแล้วหนึ่งกระป๋อง ลองใช้ดูกับทั้งที่หลบภัย แล้วรวมอาคารพิเศษนอกเกราะป้องกัน ก็ต้องใช้สีทั้งหมด 16 ถัง คิดเป็นแร่ 320 หน่วย
โนมีจำนวนพอดี ราคาก็ไม่แพง แค่เพียงแค่อยากจะรู้ว่าเจียงหล่านเยว่เอาแร่ผลึกดาวเรืองไปทำอะไร — เพราะในรายละเอียดระบุว่ามันเป็นวัสดุเวท โนเลยประมาณคิดว่าเธอได้พิมพ์เขียวแบบตะเกียงไล่ผีมาอีกแล้ว จะสร้างสิ่งประดิษฐ์แอลเคมีทรงพลังอะไรสักอย่าง
น่าเสียดายไม่ใช่
[46-95083: ทำสีกันน้ำ นายคงจะใช้ไม่ถึง]
ในยามที่ไม่จำเป็น เจียงหล่านเยว่มักจะตรงไปตรงมาเสมอ
ที่หลบภัยของโนอยู่ในตำแหน่งพิเศษ อยู่ลึกในถ้ำใต้ดินที่ซับซ้อน ถ้าเจอฝนตกหนัก น้ำจะหนุนเร็วมาก เมื่อเทียบกับสีกันน้ำ เธอคิดว่าโนยิ่งจำเป็นต้องคิดอีกแบบสุดขั้ว: เอาตัวรอดในถ้ำใต้ดินที่เต็มไปด้วยน้ำยังไง
แน่นอน บางทีโนอาจจะหาของล้ำค่าบางอย่างย้ายที่หลบภัยขึ้นมาบนพื้นดินแล้ว ก็ประมาณจะใช้สีกันน้ำได้
โนไม่มีปฏิกิริยาอะไร ลดราคาให้เจียงหล่านเยว่ แล้วปฏิเสธสัญญาสั่งซื้อแร่ผลึกดาวเรืองของเธอ
ไม่ได้แปลว่าโนมีอะไรไม่พอใจเจียงหล่านเยว่
ตอนนี้ผู้รอดชีวิตมีหลายสาย ทั้งสายเก็บของ สายล่า สายขุดแร่ สายจำลองการบริหาร สายต่อสู้ โนถึงแม้จะอยู่ในถ้ำใต้ดินที่ทรัพยากรแร่อุดม แต่พัฒนามาจนตอนนี้ไม่ได้พึ่งพาแร่ เพื่อรับออเดอร์ของเจียงหล่านเยว่ หยุดการพัฒนาของตัวเอง ตั้งใจไปขุดแร่ เห็นได้ชัดว่าไม่คุ้ม