หีบสมบัติสัมฤทธิ์เปิดได้เป็นลางดี เมื่อเจียงหล่านเยว่ยื่นมือไปยังหีบสมบัติทองคำ ความคาดหวังก็ยากจะกลั้นไว้ในใจ
บางทีอาจเป็นอาคารพิเศษ บางทีอาจเป็นพิมพ์เขียวพิเศษ หรืออาจเป็นสัตว์วัยเยาว์ที่เหมาะกับฟาร์มปศุสัตว์อาร์เคเดีย หรือเป็นไอเทมที่ใช้จัดการมลพิษได้โดยตรง—เธอคิดเช่นนั้น แต่ก็แค่คิดไปเรื่อยเปื่อย เพราะใครจะได้สมหวังอย่างที่คิดทุกเรื่องทั้งที่ผู้คนมากมายมีชีวิตอยู่นานนับปี
แล้วเธอก็จ้องตากับไอเทมที่เปิดได้จากหีบสมบัติทองคำ
[[หีบสมบัติทองคำ]ถูกเปิดแล้ว ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ได้รับ[ห้องใต้ดินนิรันดร์ 10 ลูกบาศก์เมตร]*1, [สนามฝึกซ้อมของซิกกรูน]*1, [พิมพ์เขียวสีกันซึม]*1, [ชุดลูกไก่ราชา]*1, [การ์ดแชทสิบคน]*1]
[ห้องใต้ดินนิรันดร์ 10 ลูกบาศก์เมตร: พูดง่ายๆ คือห้องใต้ดินขนาด 10 ลูกบาศก์เมตร ที่ใช้เทคโนโลยีพิเศษรักษาสิ่งของที่ใส่เข้าไปให้คงสภาพเหมือนตอนที่ใส่เข้าไป เธออาจจะถามว่าสิ่งมีชีวิตเข้าไปแล้วจะอมตะหรือไม่ คำตอบคือ—ใช่ ถ้าเธอแบกรับค่าใช้จ่ายของมันได้ไหว หมายเหตุ: ต้องฝังหินพลังงานจึงจะใช้งานได้]
หลังความเงียบสั้นๆ เจียงหล่านเยว่ก็ลุกขึ้นพรวด พร้อมหยิบสมุดรายการสินค้าของสมาคมการค้าฟูลาวีออกจากตู้เก็บของแบบติดผนัง แล้วเปิดไปยังหน้าที่เธอจำได้อย่างรวดเร็ว
[อาคารพิเศษ·ห้องเก็บของใต้ดิน: เมื่อผูกกับที่หลบภัยจะได้พื้นที่เก็บของใต้ดินขนาด 6 ลูกบาศก์เมตร ความจุ 100 ช่อง ซ้อนได้สูงสุด 99 [ลูกค้าระดับแสงจันทร์จำกัดซื้อ 1] ราคา 2 ล้านเหรียญเอาชีวิตรอด]
ความร้อนแรงพลุ่งขึ้นสู่หัว ข้อนิ้วที่กำสมุดรายการสินค้าเริ่มซีดจาง เจียงหล่านเยว่หายใจเข้าลึกสองครั้ง แล้วส่งเสียงหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" สองครั้ง ระหว่างเสียงหัวเราะทั้งสองมีช่วงห่างบางอย่างที่แฝงความหมาย ลมหายใจที่ออกมาหนักหน่วงเพราะพยายามกลั้นเอาไว้ จนเธอดูไม่เหมือนคนดีใจสุดขีด แต่เหมือนคนโมโหจนแทบบ้า