ดรอปจากงูยักษ์ลายอัสนีล้วนมีน้ำหนักไม่เบา เจียงหล่านเยว่จึงยัดของในกระเป๋าเข้าไปในที่หลบภัย แล้วขนดรอปกลับมาสองรอบด้วยกระเป๋า
บนฟ้าเหลือเพียงแสงริบหรี่เล็กน้อย
เจียงหล่านเยว่ตั้งใจยืนรออยู่ที่หน้าประตูอีกสักพัก จนกระทั่งได้ยินประกาศจากระบบ: [ราตรีมาเยือน ขอให้ผู้รอดชีวิตกลับที่หลบภัย]
สิ้นเสียงประกาศ ในป่าทึบไกลออกไปพลันปรากฏดวงตาสีแดงฉานคู่แล้วคู่เล่า
ความเย็นเยียบแล่นจากสันหลังขึ้นไปถึงศีรษะ เจียงหล่านเยว่ก้าวถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว แล้วปิดประตูที่ง่อนแง่นนั่นลง
รอดตายแล้ว
เจียงหล่านเยว่พิงกรอบประตู หายใจลึก พยายามระงับหัวใจที่เต้นรัว ในสมองค่อย ๆ คิดว่า: ดวงตาด้านนอกนั่นคืออะไร? เป็นมอนสเตอร์แบบเดียวกับงูยักษ์ลายอัสนีหรือเปล่า? ตอนนี้พวกมันก็แค่จ้องจะขย้ำอยู่ข้างนอก แล้วหลังจากพ้นช่วงมือใหม่ไปแล้วล่ะ?
เธอไม่มีคำตอบ จึงได้แต่ใช้ทุกนาทีของช่วงมือใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เวลานี้แทบไม่มีแสงธรรมชาติแล้ว เธอหยิบ[ดวงตางูยักษ์ลายอัสนี]สองดวงออกจากกระเป๋า ขนาดเท่าลูกแฮนด์บอล มีสัมผัสเหมือนแก้วนุ่มอย่างประหลาด และเปล่งแสงนวลตาอันอบอุ่น
[ดวงตางูยักษ์ลายอัสนี: ดวงตาของบอสประจำที่[จุดทรัพยากร・ไผ่สายฟ้าฟาด]อย่าง[งูยักษ์ลายอัสนี] นอกจากให้แสงสว่างแล้วก็ไม่มีประโยชน์อื่นใด]
อะไรนะไม่มีประโยชน์? ก็ชัด ๆ ว่าเป็นโคมไฟถนอมสายตาจากธรรมชาติเลยไม่ใช่เหรอ
เจียงหล่านเยว่เหยียบลังไม้ แล้วสอดโคมไฟถนอมสายตาทั้งสองดวงนี้เข้าไปบนหลังคากระท่อมหญ้า แสงนวลสาดส่องลงมา ทำให้ที่หลบภัยอันซอมซ่อดูอบอุ่นขึ้นมาหลายส่วน——ถ้ามองข้ามช่องหน้าต่างที่ยังมีลมรั่วเข้าไปล่ะก็
ลมยามราตรีพัดโชยจนรู้สึกหนาวเย็น เจียงหล่านเยว่สวมแจ็กเก็ตอเนกประสงค์ แล้วนั่งขัดสมาธิเพื่อสรุปของที่ได้มาวันนี้
[ไม้]*1 ที่กว่าจะแลกมาได้ใช้หมดครึ่งชั่วโมง [กล่องไม้] 2 กล่องที่ขุดได้จากบ่อน้ำและใต้รากของเบอร์รีเหม่ยเหม่ยตามลำดับ [พุ่มเบอร์รีเหม่ยเหม่ย]*1 ต้นเต็ม [เห็ดชุ่ยซวิ่น]*5 ที่เหลือจากการใช้ไปแล้วสองดอก [เห็ดตุนตุน]*5 และ[เห็ดตุนตุนเสียหาย]*7 ที่ได้มาหลังผ่านการไล่ล่าครั้งหนึ่ง [ไผ่สายฟ้าฟาด]*10 รากเบอร์รีเหม่ยเหม่ยมัดหนึ่ง กับปูที่ถูกใบหญ้ามัดไว้แน่นอีกหนึ่งตัว
นอกจากนี้ก็เป็นของที่เกี่ยวกับงูยักษ์ลายอัสนี
[ชิ้นเนื้องูยักษ์ลายอัสนี]*2 [ถุงดีงูยักษ์ลายอัสนี]*1 [หนังงูยักษ์ลายอัสนี]*1 [กระดูกงูยักษ์ลายอัสนี]*1 [ของเหลวพิษงูยักษ์ลายอัสนี]*3 และ[หีบสมบัติสัมฤทธิ์] 2 ใบจากดรอปบอสกับรางวัลจัดการครั้งแรก
ในนั้น ดวงตางูยักษ์ลายอัสนีถูกติดไว้บนหลังคาเป็นไฟแล้ว
น้ำแร่ที่เปิดจากกล่องไม้ภารกิจมือใหม่ ดื่มไปแล้วครึ่งขวด เหลืออีกครึ่งขวด ตอนนี้คงเหลือเพียง[น้ำแร่]*1 ส่วน[ขนมปังข้าวไรย์แห้ง]*2 มองดูแล้วทานยากเกินไปก็เลยไม่ได้กิน และยังมี[ชุดเครื่องมือพื้นฐานผู้รอดชีวิต*1]
อ้อ ใช่แล้ว ขวานไม้ที่โดนงูเล็กอัสนีฟาดนั่น
เจียงหล่านเยว่หยิบขวานไม้ขึ้นมา ต้องแปลกใจที่พบว่าในรอยร้าวจากสายฟ้าสีอัสนีนั้น ยังแฝงสะเก็ดไฟระยิบระยับขนาดเล็กเอาไว้
เชื้อไฟ
ตามหลักแล้ว เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ สะเก็ดไฟพวกนี้ควรจะดับไปนานแล้ว เพราะกระแสไฟฟ้าที่งูเล็กอัสนีปล่อยออกมามีความพิเศษ หรือเพราะเวลาในกระเป๋าหยุดนิ่ง?
เจียงหล่านเยว่พลันนึกอะไรขึ้นได้ เธอเก็บขวานไม้กลับเข้ากระเป๋า แล้วไปดูเห็ดชุยซวิ่นที่วางไว้ตรงมุมกระท่อม เห็ดที่ดูคล้ายเห็ดเห็นมือชิงพวกนี้ถูกเธอเด็ดออกมาโดยตรง สัมผัสอากาศไม่นานก็ถูกยัดเข้ากระเป๋า ตอนนี้เพิ่งถูกเอาออกมาไม่นาน ร่องรอยออกซิเดชัน...ยังถือว่าน้อยมาก
มีความเป็นไปได้สูงที่จะสรุปได้ว่าเวลาภายในกระเป๋าหยุดนิ่ง เช่นนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการเก็บรักษาอาหารมากนัก แถมยังมีเชื้อไฟใช้แล้วด้วย
ชิ้นเนื้องูยักษ์ลายอัสนียังอยู่ในกระเป๋า
[ชิ้นเนื้องูยักษ์ลายอัสนี: ชิ้นเนื้อที่ดรอปหลังการตายของบอสประจำ[จุดทรัพยากร・ไผ่สายฟ้าฟาด]อย่าง[งูยักษ์ลายอัสนี] แต่ละชิ้นหนัก 5 กิโลกรัม ผ่านกรรมวิธีพิเศษกำจัดสารพิษและปรสิตแล้ว เมื่อรับประทานครั้งแรก พลัง+1 หมายเหตุ: ไอเทมนี้เมื่อแบ่งและทำการค้าแล้ว จะไม่เพิ่มค่าพื้นฐานอีก]
เจียงหล่านเยว่ตาลุกวาว ลืมไปเสียสนิทแล้วว่าตอนที่เธอยัดชิ้นเนื้อเข้ากระเป๋า เคยแอบบ่นระบบในใจว่างูยักษ์ตัวเบ้อเริ่มทำไมดรอปเนื้อแค่สิบชิ้น
ของดี
อาหารพิเศษที่เพิ่มค่าพื้นฐานได้ถ้าใช้แค่กินก็สิ้นเปลืองเกินไป เจียงหล่านเยว่ตั้งใจจะเก็บไว้ชิ้นเดียว ที่เหลือเอาไปตั้งขายในโซนการค้า เพื่อแลกกับอาหารที่เพิ่มค่าพื้นฐานได้เหมือนกัน โซนใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่มีแค่เธอคนเดียวหรอกที่เจอบอส และก็ไม่ใช่มีแค่เธอที่โชคดีกำจัดบอสได้
เธอหันไปมอง[ถุงดีงูยักษ์ลายอัสนี] ต่างจากถุงดีทั่วไป มันออกจะคล้ายหินบางชนิดที่มีสายฟ้าแลบปะทุอยู่รอบ ๆ อาร์กไฟที่ส่องประกายดูน่ากลัว แต่เมื่อจับต้องกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไร
[ถุงดีงูยักษ์ลายอัสนี: วัตถุดิบสำคัญหนึ่งในของ[ยาสลาย]กับ[ยาหยั่งรู้] ต้องผ่านกรรมวิธีพิเศษก่อนนำไปใช้]
เป็นของที่ยังใช้ไม่ได้ในตอนนี้ และก็ไม่ต้องแช่เย็น เจียงหล่านเยว่ตัดสินใจโยนมันลงไปก้นกล่องไม้
ต่อมาคือ[กระดูกงูยักษ์ลายอัสนี] มันเป็นโครงกระดูกที่สมบูรณ์ทั้งร่าง ขนาดใหญ่โตจนน่าตกใจ ไม่สามารถเอาออกมาในที่หลบภัยได้
[กระดูกงูยักษ์ลายอัสนี: มีเนื้อสัมผัสแข็งแกร่งและคุณสมบัตินำไฟฟ้าได้ดี บางทีเมื่อนานแสนนานมาแล้ว อาจมีจอมยุทธ์อาวุธคนแคระสักคนที่ถูกชะตากับมัน แต่เนื่องจากปัจจุบันมีของทดแทนที่เหนือกว่าเยอะ มูลค่าจึงอยู่ที่การแสดงฐานะและความร่ำรวยมากกว่า]
แปลว่ามันแพง แพงมาก แต่ไม่มีประโยชน์อะไร
ของอีกชิ้นที่ยังใช้ไม่ได้ในตอนนี้ เจียงหล่านเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ตั้งใจว่าพรุ่งนี้เช้าจะเอามันไปวางไว้บน[เกาะ]ของตัวเอง ไว้เป็นของประดับ
พูดถึงของประดับ ของเหลวพิษของงูยักษ์ลายอัสนีถูกบรรจุในขวดคอยาวที่สวยมาก วัสดุคล้ายแก้วหลิวหลี เจียงหล่านเยว่ครั้งล่าสุดที่เห็นขวดสวยขนาดนี้ก็เป็นบนโต๊ะเครื่องแป้งของแม่ แค่มองจากภายนอกแล้วช่างขัดแย้งกับคำอธิบายของสิ่งของอย่างสิ้นเชิง
【ของเหลวพิษงูยักษ์ลายอัสนี: พิษร้ายที่กัดกร่อนรุนแรงและมีสายฟ้าเกาะติด ต้องใช้อย่างระมัดระวัง】
เจียงหล่านเยว่ตรวจดูจนแน่ใจว่าจุกขวดคอยาวแน่นหนามาก ไม่มีทางหลุดหลวมขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ จากนั้นจึงวางมันลงในกล่องไม้
ต่อมาก็คือ[หนังงูยักษ์ลายอัสนี]
มันเป็นหนังผืนที่คลี่ออกเรียบ ขนาด 3m*3m งูยักษ์ตัวใหญ่ขนาดนั้นกลับดรอปหนังมาแค่นิดเดียว เจียงหล่านเยว่ก็ต้องแอบนินทาระบบอีกแล้ว
【หนังงูยักษ์ลายอัสนี: วัสดุป้องกันชั้นเยี่ยม แต่เพราะเกล็ดเรียงตัวไม่เป็นระเบียบ จึงสูญเสียวัสดุค่อนข้างมาก】
เจียงหล่านเยว่คลี่มันออกแล้วแขวนไว้บนผนัง ปิดช่องหน้าต่างที่ไม่มีบานหน้าต่าง
ไผ่สายฟ้าฟาดหนึ่งหน่วยคือปล้องไผ่ยาวราวสองเมตรหนึ่งท่อน ใส่ในกล่องไม้ไม่ได้ จึงเอาเชือกที่ถักจากใบหญ้ามัดแล้ววางไว้ตรงมุมกระท่อมมุงจากเลย
เห็ดชุ่ยซวิ่นกับเห็ดตุนตุนเอาใบหญ้าร้อยแขวนไว้ข้างผนัง ส่วนผลของพุ่มเบอร์รีเหม่ยเหม่ยก็เด็ดลงมา ห่อด้วยใบไม้ใบกว้างที่เด็ดติดมือระหว่างทางสำรวจ ห่อละ 20 ผล รวมได้ 14 ห่อ
ปกติแล้วเบอร์รี่เป็นของบอบบาง ถ้าจะเก็บไว้นาน ๆ ก็ต้องใส่ไว้ในกระเป๋าเป้เท่านั้น แต่พรุ่งนี้เธอยังต้องออกไปสำรวจอีก ถุงเครื่องมือจะกินไปหนึ่งช่องในกระเป๋า ก้อนเนื้องูยักษ์ลายอัสนีก็กินอีกหนึ่งช่อง ถ้าเบอร์รี่ต้องกินอีกหนึ่งช่อง ของที่เธอพกติดตัวระหว่างสำรวจก็จะน้อยลง ไม่คุ้มเอาเสียเลย
แต่เบอร์รี่ก็เป็นสิ่งเดียวที่ตอนนี้เธอใช้เสริมวิตามินได้
เจียงหล่านเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบออกมา 7 ห่อ ตั้งใจจะเอาไปวางขายที่ตลาดซื้อขายเดี๋ยวนี้ ที่เหลือเอาไปตากเป็นผลไม้แห้ง
ต่อมาคือของที่เก็บเกี่ยวได้มากที่สุดในวันนี้: [หีบสมบัติไม้]*2 และ[หีบสมบัติสัมฤทธิ์]*2 หีบสมบัติไม้กับหีบรางวัลภารกิจมือใหม่ภายนอกไม่ต่างกันเลย เปิดแล้วยังใช้เป็นกล่องเก็บของได้ ส่วนหีบสมบัติสัมฤทธิ์ใบหนึ่งมีลายงูเล็ก ๆ อยู่ อีกใบไม่มี เพราะเนื้อวัสดุทำให้หนักเทอะทะเกินไป ถ้าสามารถแยกสลายได้ ก็แยกสลายทิ้งไปจะดีที่สุด
เจียงหล่านเยว่โชคดีมาตั้งแต่เด็ก คราวนี้อดไม่ได้ที่จะเชื่อเรื่องลี้ลับสักครั้ง ก่อนเปิดหีบก็ถูมืออย่างศรัทธา แล้วขอพรแบบละโมบสุด ๆ ให้ได้สิบทองสี่ครั้งติด