เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 31 สัญญาซื้อขายและอำลา

7 นาที· 1.6K คำ

เจียงหล่านเยว่ไม่เชื่อสายตาตัวเอง อาชีพของเธอหางานที่ตรงสายได้ยากมาก มาถึงโลกเอาชีวิตรอดกลับได้รับ "การแนะนำจากวงใน" ที่ตรงสายซะอย่างนั้น

แต่เธอก็มีคำถามหนึ่งข้อ: "จดหมายจะส่งมาถึงฉันได้ยังไง?"

จินปี้ส่ายหน้าอย่างเสียดาย: "ส่งไม่ได้ ถ้าสมาคมนักสำรวจไม่มีปัญหาอะไร พวกเขาคงจะมอบหมายให้พ่อค้าเร่ของสมาคมการค้าไปวางจดหมายไว้ที่ขอบเส้นทางชีวิต แล้วคุณต้องไปรับเอง ตอนนั้นสมาคมนักสำรวจจะติดต่อคุณผ่านจดหมาย เพื่อตกลงสัญญาจ้างงาน ตอนนี้ฉันจะตกลงรหัสลับกับคุณ ถ้าทุกอย่างราบรื่น อีกสามวันคุณไปที่พิกัดที่ฉันให้ไว้เพื่อดูว่ามีพัสดุหรือไม่"

จินปี้ค้นๆ ค้นๆ ในกระเป๋าเป้ แล้วหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา

[บัตรผ่านชั่วคราวระยะสั้นพิเศษเส้นทางชีวิต: บัตรผ่านชั่วคราวระยะสั้นพิเศษที่ออกโดยประธานสาขาสหพันธ์นกพิราบสื่อสารแห่งสมาคมการค้าฟูลาวี [เฉียนตั้วตั้ว] ระยะเวลามีผล 1 นาที ไม่สามารถใช้ซ้อนทับได้]

บัตรผ่านที่มีระยะเวลา 1 นาทีดูตลก แต่จริงๆ แล้วมันมีความสำคัญ—ถึงแม้สมาคมการค้าฟูลาวีจะมีบริการจัดส่งถึงบ้าน แต่ลูกค้าบางรายรอบนอกทะเลหยกมรกตไม่สะดวกให้ส่งถึงบ้าน พ่อค้าเร่ก็จะทิ้งบัตรผ่านระยะสั้นพิเศษและรหัสลับไว้ แล้วลูกค้าสามารถไปที่เส้นทางชีวิตเพื่อรับสินค้าด้วยตัวเอง

เช่นเจียงหล่านเยว่คนนี้

เจียงหล่านเยว่ดูสนใจมาก: "ฉันสามารถสั่งซื้อสินค้าแบบนี้ได้ในอนาคตด้วยไหม?"

"ถ้าคุณเป็นผู้เชี่ยวชาญสำรวจของสมาคมนักสำรวจ ก็ไม่จำเป็น แต่ถ้าคุณไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญสำรวจ คุณต้องนำใบสั่งซื้อไปวางไว้ที่เส้นทางชีวิตด้วยตัวเอง เพราะสมาคมการค้าไม่สามารถมารับที่ใจกลางทะเลหยกมรกตได้ แต่นี่ไกลจากเส้นทางชีวิตพอสมควร"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป