[ปีวสันต์ 15400 แห่งยุคเอาชีวิตรอด ตำแหน่งปัจจุบัน: ทะเลหยกมรกต (โซน 46) สภาพอากาศ: แจ่มใส อุณหภูมิความรู้สึก 23°C กิจกรรมแนะนำโดยสมาคมชมดาว: การก่อสร้าง (วันนี้ไม่มีโบนัสพิเศษ)]
เมื่อการประกาศวันนี้ดังขึ้น เจียงหล่านเยว่กำลังนั่งอยู่หน้าตำแหน่งหินหน้าเรือนไม้ ย่างขาหิ่งห้อยยักษ์
เธอนอนหลับสบายเมื่อคืน วันนี้ตื่นขึ้นตอนฟ้ายังไม่สาง และไม่อยากย่าง "เนื้อ" ในบ้าน จึงฝืนใจนั่งหน้าประตูจุดเตา ท่ามกลางสายตาของพวกสัตว์ประหลาดเหล่านั้น นับว่าเป็นการฝึกความเคยชินไปในตัว ด้วยเหตุนี้ พอการประกาศจากระบบดังขึ้น เธอเงยหน้ามองก็เห็นพวกสัตว์ประหลาดเหล่านั้นสลายไปเหมือนควันเมื่อถูกลมพัด
ดวงอาทิตย์โผล่พ้นยอดไม้เขียวขจีที่อยู่ไกลออกไป
เจียงหล่านเยว่เช็ดเหงื่อเย็น ก้มหน้านิดหน่อย แล้วโรยเครื่องปรุงลงบนขาหิ่งห้อยยักษ์
เจ้าขาหิ่งห้อยยักษ์นี่ฟังดูน่ากลัว แต่พอเอาออกมาดูจริง ๆ ก็คือขาปูขนาด XL สีขาว ใช้มีดเล็กกรีดเปลือกออกด้านหนึ่ง เนื้อวุ้นกึ่งโปร่งแสงเด้งดึ๋ง ๆ เจียงหล่านเยว่กล้าพอที่จะลองชิมดิบ ๆ คำเล็ก ๆ รสชาติก็ไม่ต่างจากเนื้อปูจริง ๆ ตอนนี้ย่างสุกแล้วโรยเครื่องปรุง ดูก็เหมือนขาปูย่างไม่ผิด
เจียงหล่านเยว่กินไปคำหนึ่ง น้ำตาไหลพรากเป็นเส้นบะหมี่: ชีวิตของผู้รอดชีวิตที่สังหารแมลงปีกแข็งเรืองแสงนี่ดีจริง ๆ นะ นอกจากวัวกระทิงคลั่งที่ยังไม่ได้ลอง ยังไม่มีบอสตัวไหนอร่อยเท่าแมลงปีกแข็งเรืองแสงอีก กินดิบก็เลิศ ย่างแล้วยิ่งหอมจนมึน
ไอดีของผู้รอดชีวิตคนนั้นคืออะไรนะ? เหมือนจะเป็น โน ใช่ไหม?
กินขาปูทั้งเส้นพร้อมกับนมวัวผลลิลลี่เสร็จ เจียงหล่านเยว่ก็ลุกขึ้น วันนี้เธอสวมแจ็กเก็ตและกางเกงอเนกประสงค์อีกครั้ง ก้มลงตรวจสอบอุปกรณ์และสถานะแผงหน้าปัดของตัวเอง จากนั้นเปิดแผนที่ เพื่อยืนยันตำแหน่งของตัวเองและจุดทรัพยากรไผ่สายฟ้าฟาด