เธออยู่ในโซน 46 ในทะเลหยกมรกตของสหพันธ์นกพิราบสื่อสาร ตามหลักการแล้ว เธอไม่ควรปลดล็อกข้อมูลเบื้องหลังของจักรวรรดิโอเพิลได้—โดยเฉพาะจากปากของสมาคมการค้าฟูลาวี สาขาสหพันธ์เขตเหนือ
ให้เธอลองคิดดูว่าเหตุการณ์ที่ไม่ควรเกิดขึ้นนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร
น่าจะเริ่มต้นจากการพบกระรอกเหมียนเหมียนระหว่างออกสำรวจ
หลังจากได้อยู่ด้วยกันแบบนั้นแบบนี้ กระรอกเหมียนเหมียนก็เกิดมิตรภาพกับเธอ พอฤดูมรสุมมาเร็วกว่ากำหนด มันเป็นห่วงว่าเธอที่บ้านจะไม่มีข้าวกิน กระรอกเหมียนเหมียนก็สะพายกระเป๋าเล็ก ๆ ของมันออกเดินทางมาเยี่ยมเธอ ระหว่างทาง มันบังเอิญเจอพ่อค้าเร่เหรียญทองที่ถูกพัดออกนอกเส้นทางชีวิตเพราะเส้นทางไม่มั่นคง เหรียญทองเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกระรอกเหมียนเหมียนตัวจริง ก็ตามไปด้วยความอยากรู้ แล้วก็ถูกกระรอกเหมียนเหมียนพามาที่ที่หลบภัยของเธอ
ผ่านเหรียญทอง เธอได้ติดต่อกับสมาคมการค้าฟูลาวี สาขาสหพันธ์นกพิราบสื่อสาร และสมาคมนักสำรวจ หลังหาขุมทรัพย์งูอัสนีเจอ ก็ต้องซื้อขายกับสาขาสหพันธ์นกพิราบสื่อสารเป็นเรื่องปกติ เพื่อประหยัดคูลดาวน์ 7 วัน เธอเลยส่งของที่ต้องให้สมาคมนักสำรวจและสหพันธ์นกพิราบสื่อสารทั้งหมดไปที่สมาคมนักสำรวจ
ตรงนี้ เธอและสมาคมนักสำรวจทำพลาดกันคนละนิด เธอเขียนแค่สมาคมการค้าฟูลาวี แต่สำนักงานใหญ่สมาคมนักสำรวจอยู่ที่สหพันธ์เขตเหนือ พนักงานที่รับผิดชอบส่งต่อพัสดุเลยส่งไปให้สมาคมการค้าฟูลาวี สาขาสหพันธ์เขตเหนือ
—น่าจะเป็นขั้นตอนประมาณนี้
บอกยากว่าความผิดปกติเริ่มจากตรงไหน หรือพูดอีกอย่างคือ ตั้งแต่เธอสร้างที่หลบภัยตรงนี้ ทุกอย่างก็ผิดปกติไปหมด
ภารกิจที่สมาคมการค้าฟูลาวี สาขาสหพันธ์เขตเหนือให้มา ค่าตอบแทนค่อนข้างแพงมาก เป็นอุปกรณ์ที่สั่งทำโดยปรมาจารย์คนแคระโดยเฉพาะ แต่ดูท่าแล้วไม่ใช่ปัญหาที่จะแก้ได้ในระยะสั้น
อีกอย่าง อุปกรณ์สั่งทำพิเศษของปรมาจารย์คนแคระตอนนี้เธอก็ยังใช้ไม่ได้ เธอตอนนี้ตัวแตกทั้งตัว ยังประกอบชุด 4 ชิ้นไม่ครบเลยด้วยซ้ำ
เจียงหล่านเยว่ตัดสินใจปล่อยตัวเองที่ที่หลบภัยยังแค่เลเวล 3 ค่าสถานะรวมกันยังเป็นเลขสองหลัก พลังต่ำจนใช้จันทร์เสี้ยวแตกละเอียดไม่ได้ ไปก่อน