ถึงจะบอกว่าไม่วางแผนสำรวจเพิ่มเติม แต่ทรัพยากรที่เจอระหว่างทางก็ควรเก็บให้หมด
ดาวหางดูเหมือนจะจำที่เจียงหล่านเยว่พูดเล่นไว้ว่า "เพื่อนร่วมทีมของฉันต้องหาหีบสมบัติเป็น" ได้เข้าจริงๆ ตอนที่เจียงหล่านเยว่กำลังเก็บของ มันก็คุ้ยเขี่ยไปเรื่อยๆ ในรัศมีรอบๆ ตัว และก็คุ้ยเจอหีบสมบัติหลายใบจริงๆ ด้วย ในนั้นมีถึงกับหีบสมบัติสัมฤทธิ์อยู่หนึ่งใบ
หีบพวกนี้ไม่ต้องเปลืองช่องกระเป๋าของเจียงหล่านเยว่ เพราะมันมีพื้นที่เก็บของของตัวเอง เธอเลยเก็บไว้ในพื้นที่ของมันก่อน จนกระทั่งกลับมาถึงที่หลบภัยอย่างทุลักทุเล มันถึงได้เอาหีบเหล่านี้ออกมา
เจียงหล่านเยว่ถูกปลาแสงจันทร์พาไปเก็บเถ้าถ่านหัวใจที่ดรอปจากมอนสเตอร์ที่ตายเพราะถูกวางยา แถมยังตรวจตู้ไปรษณีย์ด้วย เธอเลยกลับมาช้าไปหน่อย พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นหีบสมบัติเรียงซ้อนกันอยู่บนพื้นใกล้ประตู พร้อมกับลูกปัดสีแดงที่กระจัดกระจาย
คือเถ้าถ่านหัวใจ
เมื่อคืนดาวหางวิ่งไล่ตามเจียงหล่านเยว่ออกไป ระหว่างทางมันเก็บของดรอปที่เธอยังไม่ทันได้เก็บได้ด้วย
เจียงหล่านเยว่นั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าดาวหาง ลูบหัวที่ใหญ่ขึ้นไม่น้อยแต่ยังคงกลม ๆ ของมัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจและภาคภูมิใจ: "ดาวหางเราโตแค่นี้ แต่รู้จักประหยัดอดออมขนาดนี้เลยเหรอ?"
ดาวหางเอียงหัวไปมาตามแรงมือของเธอ
"เอาล่ะ" เจียงหล่านเยว่ลูบหูมันเป็นครั้งสุดท้าย แล้วลุกขึ้นยืน "เก็บของแล้วเตรียมทำอาหารกันเถอะ"
ที่ว่าเก็บของตรงนี้หมายถึงล้างดาวหางก่อน แล้วค่อยล้างตัวเอง
อาจเป็นเพราะประสบการณ์เร่ร่อน พวกเธอเองก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันมานาน ดาวหางก่อนหน้านี้อารมณ์ไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ แต่หลังจากผ่านวิกฤตเมื่อคืนมา มันก็ดูสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จุดที่เห็นได้ชัดคือตอนที่เจียงหล่านเยว่อาบน้ำให้มัน มันเอาหัวดันผนังไม้แล้วเอาหน้าถูไปมา ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบอาบน้ำเท่าไหร่ แต่โดยรวมก็ยังให้ความร่วมมือดี ยกขาให้ก็ยก เงยหน้าขึ้นให้ก็เงย ตอนที่ถูกห่อด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่เจียงหล่านเยว่ตั้งใจเปลี่ยนมาให้ มันก็กัดมุมผ้าขนหนูไว้เพื่อช่วยให้ห่อได้กระชับขึ้น