หลังจากหนึ่งวันแห่งการสำรวจและรวบรวม ทรัพยากรในโซนการค้าก็มีมากขึ้น ราคาก็ไม่วุ่นวายเหมือนตอนเปิดครั้งแรก
สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ น้ำดื่มเป็นที่ต้องการมากที่สุด
เขต 46 อยู่ที่ทะเลหยกมรกต ทะเลหยกมรกตเป็นป่า ในป่าไม่ขาดน้ำ แต่หาแหล่งน้ำได้ยาก ยังไม่ต้องพูดถึงน้ำดื่ม เอาแค่น้ำจืดก่อน เส้นทางหาคือต้องหาแหล่งน้ำลำธารกับทะเลสาบ เก็บน้ำฝนกับหยดน้ำค้าง ถ้าแย่สุดก็ต้องเก็บน้ำจากพืช เช่น เถาน้ำจืด ข้อไผ่ หรือต้นกล้วย
สองอย่างหลัง อันหนึ่งต้องใช้เวลา อีกอันต้องอาศัยประสบการณ์ และการหาแหล่งน้ำเปิดในป่ากว้างใหญ่ก็ไม่ง่าย ถ้าหาแบบมั่ว ๆ มีความเสี่ยงหลงทาง ผู้รอดชีวิตบางคนโชคดีที่มาถึงและอยู่ติดแหล่งน้ำ แต่ต้องต้มน้ำดิบถึงจะดื่มได้ การหาแหล่งไฟยิ่งยากกว่าเดิม
เจียงหล่านเยว่เห็นเชื้อไฟในโซนการค้า มีผู้ขายหลายคนเรียกราคา [ไม้]*50 และระบุชัดว่าต้องลงนามในสัญญาว่าห้ามขายต่อหลังจากซื้อ มีขายก้อนโลหะ มีขายกระจก ไม่มีขายเชือกเอ็นวัว ไม่มีขายหินรูนอักขระ
นอกจากนี้ ไม้ในโซนการค้ามีมากกว่าที่เธอคิดไว้หลายเท่า สำหรับเธอแล้ว การหาไม้ไม่ใช่วิธีหาวัตถุดิบทำอาหารที่ง่ายกว่า แต่สำหรับคนอื่นดูจะไม่ใช่แบบนั้น อย่างตอนนี้ รายการแรกของโซนการค้าคือข้อมูลค้าขายที่ [คนตัดไม้ผู้ร่าเริง] ลงไว้: [[ไม้] แลกเปลี่ยนกับทรัพยากรใด ๆ น้ำดื่มกับเชื้อไฟให้ก่อน ของมีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน ยินดีสนทนาส่วนตัวสอบถามราคา ไอ้โง่บล็อกเลย]
ดูเหมือนขายน้ำดื่มกับเชื้อไฟจะมีอนาคตกว่าขายอาหาร
เจียงหล่านเยว่ครุ่นคิดแล้วกดเปิดกรอบสนทนาส่วนตัวของคนตัดไม้ผู้ร่าเริง เธอยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อ ไอดีเป็นตัวอักษรสับสนปนเป
[46-95083: อาหารแลกไม้ยังไง]
คนตัดไม้ผู้ร่าเริงน่าจะกำลังใช้แผงควบคุมอยู่ ตอบกลับมาเร็วมาก
[คนตัดไม้ผู้ร่าเริง: ไม้หนึ่งหน่วยแลกขนมปังข้าวไรย์แห้งหนึ่งก้อน ถ้ามีอาหารอื่นค่อยคุยรายละเอียด]