แต่พอเซิ่งอีอีคิดอีกที ก็ยิ่งสงสัยกว่าเดิม “ทำไมลู่จิ่งชวนถึงยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่เคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว แถมยังมีลูกติดด้วยล่ะ?
เขายอมเอาของมือสองอย่างซูเนี่ยน แต่กลับไม่ยอมพิจารณาฉันอย่างนั้นเหรอ?”
คิดถึงตรงนี้ เซิ่งอีอีก็ยิ่งโมโห
【ซูเนี่ยน ฉันจะทำให้เธอเสียชื่อเสียงป่นปี้! จะทำให้ลู่จิ่งชวนทิ้งเธอ!】
ชายหนุ่มกล่าวว่า “คุณหนูเซิ่ง ยังมีเรื่องงานของคุณซูด้วยครับ”
“เธอจะมีงานอะไรได้? แต่งงานกับลู่จิ่งชวนแล้ว ยังต้องทำงานอีกเหรอ?”
ชายหนุ่มตอบว่า “ตอนนี้คุณซูทำงานอยู่ที่กลุ่มบริษัทลู่ ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรองประธานบริษัท และนับเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทครับ”
เซิ่งอีอีประหลาดใจอยู่ชั่ววูบ ก่อนสีหน้าดูแคลนจะกลับมาอย่างรวดเร็ว
“ก็แค่ตำแหน่งลอย ๆ ลู่จิ่งชวนถึงกับปล่อยให้เธอออกไปทำงาน ดูท่าเขาคงไม่ได้ดีกับเธอเท่าไรหรอก!”
ในความคิดของเซิ่งอีอี การแสดงออกว่ารักภรรยาก็คือให้ภรรยาอยู่บ้านอย่างสบายใจ มีความสุขกับชีวิต
เหมือนอย่างโจวหว่านซิง พี่สะใภ้ของเธอ
และเหมือนเหอจิ้งซู แม่ของเธอ เมื่อก่อนเหอจิ้งซูก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการบริหารบริษัท
เพียงแต่ภายหลังอยู่บ้านจนเบื่อ จึงเสนอตัวเข้าไปช่วยงาน และถือโอกาสช่วยเหอจง น้องชายของตัวเองด้วย
เซิ่งอีอีกล่าวว่า “งานจะไปมีอะไรน่าภูมิใจ ใคร ๆ ก็ทำได้ทั้งนั้น!”
หลังแยกกับชายหนุ่ม เธอก็โทรหาเซิ่งเหลียนเจี๋ย
“พี่ จัดตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในบริษัทให้ฉันหน่อย ฉันจะไปทำงาน!”
เซิ่งเหลียนเจี๋ยเงียบไปพักใหญ่ในสาย เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหมายเลขที่โทรเข้าซ้ำถึงสองครั้ง
เมื่อแน่ใจว่าเป็นน้องสาวที่ใช้ชีวิตสุขสบายของตัวเองจริง ๆ ถึงตอบกลับว่า