ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่เกอเทียนชวน
ผู้เล่นเขต 47 กับพวกหนิงซู่เงียบไปหลายวินาที
เฉินหลินฮั่นที่นั่งอยู่ริมสุดค่อย ๆ ชูนิ้วกลางขึ้นมา
“เกี่ยวอะไรกับแกวะ ปากมีส้วมอยู่หรือไง?”
สะใจชะมัด ก่อนหน้านี้ด่าใครในช่องแชทโลกทีไร ก็โดนปิดปากอยู่เรื่อย ในที่สุดตอนนี้ก็อยากด่าเมื่อไรก็ด่าได้แล้ว
ถ้าเสียวเสี้ยวเสี้ยวอยู่ตรงนี้ก็คงดี เธอด่าเก่งกว่าเขาอีก
เฉียวหลีกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าสองรอบ สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
ดูเหมือนไม่ได้พูดอะไร แต่จริง ๆ พูดไปหมดแล้ว
ผู้เล่นคนอื่นไม่ได้พูดอะไร ทว่าสายตาที่มองเขานอกจากจะเอือมระอาแล้ว ยังเห็นชัดว่าคิดว่าเขาสมองมีปัญหา
ค่าตอบแทนของผู้เล่นทุกคนยังจ่ายไม่ได้ แล้วเขาจะดีใจอะไรนักหนา?
ชั่วขณะนั้น ไม่ใช่แค่พวกเขต 47 ที่นั่งอยู่บนพื้นจะคิดว่าสมองของเกอเทียนชวนมีปัญหา ผู้เล่นกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มอื่นที่จับกลุ่มกันอยู่ก็คิดว่าเขาบ้าเหมือนกัน
หรือเขาจะดีใจที่อูจิ้นเยว่ยังไม่กลับมา และตี๋สวี่ไม่ปรึกษาเรื่องค่าตอบแทนกับพวกเขา?
โรงประมูลแสงดาวห้ามลงไม้ลงมือ ผู้เล่นทุกคนในห้องจึงทำได้แค่ส่งสายตาประหลาด ๆ ให้เขา แล้วจับกลุ่มซุบซิบกันเป็นระยะ
พวกเขารู้ว่าตี๋สวี่ขังทุกคนไว้ในโรงประมูลแสงดาว เพราะคุณภาพของสิ่งที่จะนำออกประมูลมีปัญหา
แต่มีผู้เล่นเพียงบางส่วนเท่านั้นที่รู้สาเหตุลึกลงไป ที่จริงแล้วเป็นเพราะราคาที่ระบุไว้ในใบสั่งซื้อของนักเวทต่างหาก
เผ่าส่วนใหญ่ทำเหมือนอู๋จือจือ พอผู้เล่นที่มาซื้อของประมูลเข้ามาหา ก็ขุดของเก่าเก็บบางอย่างออกมายัดใส่มือพวกเขา