เจียงเฟิงไม่มีทางฝันไปถึงในชาตินี้
เขาแค่เข้าร่วมรายการหาคู่ อยากได้ค่าตัวหนึ่งล้าน
เพื่อบรรเทาชีวิตที่ตืดเคืองลงบ้าง
แต่ใครจะไปรู้ว่า แขกหญิงทั้งหกของรายการนี้ ล้วนเป็นแฟนเก่าของเขาทั้งหมด!
ใช่แล้ว ไม่ได้ยินผิด หกคน!
ตอนนี้เจียงเฟิงอยากตายแทบขาด
ถ้าเป็นการเลิกกันแบบสงบ ๆ ก็ยังพอไหว
แต่ปัญหาคือเหตุผลที่เจียงเฟิงใช้เลิกกับแต่ละคน กลับไม่เหมือนกันเลยแม้แต่นิดเดียว
บางคนเขาบอกว่ากำลังจะไปเรียนต่างประเทศ
บางคนบอกว่าปู่ที่บ้านป่วยหนัก
และอีกบางคนก็บอกว่าตัวเองป่วยเป็นโรคร้าย
เหลือเชื่อที่สุดคือ เขาบอกไปเลยว่าตัวเองเป็นเกย์
และตอนนี้ การโกหกทั้งหมดของเขากำลังจะถูกเปิดโปง
คิดถึงตรงนี้ เจียงเฟิงเหงื่อแตกพลั่ก
ดังนั้นในหัวของเขาตอนนี้เหลือความคิดเดียวเท่านั้น
นั่นคือ ขอถอนตัวจากการถ่ายทำ!!!
"เสียใจด้วย ถอนตัวไม่ได้"
"คุณเซ็นสัญญาไปแล้ว เงินหนึ่งล้านโอนเข้าบัญชีคุณเรียบร้อย"
"ถ้าจะถอนตัวตอนนี้ ต้องจ่ายค่าปรับสิบเท่า"
"ก็คือสิบล้าน อยากถอนตัวจากการถ่ายทำจริงหรือครับ?"
ผู้กำกับของทีมงานเดินมาหาเจียงเฟิง
พูดพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
เจียงเฟิงสีหน้าซีดเผ็ด
ถ้าเขามีสิบล้าน เขาจะมาอยู่รายการนี้ทำไม?
ดูเหมือนช่วงนี้ต้องฝืนใจอัดหนักแล้ว
"ไม่เป็นไรครับผู้กำกับ ผมถามเฉย ๆ"
เจียงเฟิงยิ้มอย่างฝืน ๆ
.........
"ต่อไป ขอเชิญชายหนุ่มแขกเข้าสู่เวที!"
เปิงปิง พิธีกร ประกาศเสียงดัง
ทีมแขกชายรอบนี้ก็หรูหราไม่เบา
เฉินอี้โจว ราชาแห่งนักแสดง
หัวเชา ราชาเพลง
จ้าวหยวน อัจฉริยะการเงิน
จางชู่ แชมป์หมากล้อมสิบเอ็ดรายการ
กู่เฉิน จอมเวทีหลังครัวอายุน้อยที่สุด
ต่อหนึ่งคน ยศก็เหนือกว่ากันหนึ่งชั้น
"เมื่อกี้นึกว่าแขกชายรอบนี้จะไม่มีใครคู่ควรกับแขกหญิง"
"แต่มาดูแล้ว ผู้ชายพวกนี้ก็อยู่ในระดับหัวกะทิทั้งนั้นเลยนะ"
"ได้ทั้งราชาแห่งนักแสดง ทั้งราชาเพลง"
"ยังมีสายการเงิน สายหมากล้อม แถมมีสายห้องครัวอีก"
"รายการมารักกันเถอะครั้งนี้ถือว่าของแน่นระดับตำนานแล้ว"
เมื่อแขกชายเดินขึ้นเวทีแนะนำตัวเสร็จ
ผู้ชมในห้องถ่ายสดต่างพูดกันระลอกใหญ่
แต่สำหรับแขกชายที่ความสามารถจัดเต็มขนาดนี้
แขกหญิงทั้งหกกลับแทบไม่หันไปสะดุดตาเลย
กลับกันเป็นผู้ชายที่กระตือรือร้นราวไฟ เดินเข้าไปทักทายทุกคน
"แขกหญิงรอบนี้ดูเย็นชาไปหน่อยนะ"
มีคนในทีมช่วยหนุนความรักพูดขึ้น
"ก็ปกติดี ในเรื่องความรัก ผู้หญิงมักแสดงปฏิกิริยาเย็นกว่าอยู่แล้ว"
"ค่อย ๆ คุ้นเคยกันไปก็ดีขึ้นเอง"
มีคนตอบมา
"แต่เดี๋ยวก่อน ฉันรู้สึกว่าแขกชายมาไม่ครบอย่างงั้นเหรอ?"
"จริงด้วย แขกหญิงมีหก แต่แขกชายมีแค่ห้า"
มีคนอุตลุดพูดขึ้น
"ขอเชิญแขกชายคนสุดท้าย"
"คนธรรมดา เจียงเฟิง ขอเชิญสู่เวที"
เปิงปิงมองรายชื่อในมือ
ตรวจซ้ำหลายรอบก่อนจะอ่านออกมา
ชัดเจนว่าเธอก็ไม่เข้าใจ ทีมแขกที่แน่นด้วยความสามารถขนาดนี้
จะมีคนธรรมดาหลุดเข้ามาได้ยังไง?
เธอยังคิดว่าทีมงานพิมพ์ผิดเสียอีก
และพอคำว่าคนธรรมดาหลุดออกจากปากเปิงปิง ห้องแชทในห้องถ่ายสดระเบิดทันที
"คนธรรมดา?"
"กลโกงหรือเปล่าเนี่ย?"
"แขกมีแต่ดารา พระเอกเทวดา มือเอกของแต่ละวงการ แล้วเอาคนธรรมดามาให้ดูเนี่ยนะ?"
"ไม่ใช่เนี่ย นี่ลูกชายใครกันแน่?"
"ขนาดนี้จะลัดคิวเข้ามาได้ยังไง?"
"หรือว่านี่ลูกกำกับ?"
ผู้ชมในห้องถ่ายสดพากันพิมพ์แชทรัว ๆ
"ไม่คิดว่าในบรรดาแขกชายของเราจะมีคนธรรมดาปนอยู่ด้วยนะ?"
"มั่วหรือเปล่าเนี่ย?"
"ทีแขกชายเราก็แพ้แขกหญิงอยู่แล้ว นี่ยิ่งก้มหน้าไม่ได้เลย"
"คนนี้เข้ามาได้ยังไงกันแน่"
แขกชายทั้งหลายก็นิ่วคิ้วพร้อมกัน
แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดถึงคือ
แค่ได้ยินชื่อเจียงเฟิง
แขกหญิงทั้งหกพร้อมใจเงยหน้าขึ้น
มองไปยังประตูทางเข้าสตูดิโอหาคู่
เหมือนกำลังเฝ้ารออะไรจะปรากฏ แต่ก็ไม่กล้าเชื่อ
"คนธรรมดาอะไรกัน กูคือศิลปินแท้ ๆ!"
"แค่ยังไม่มีผลงานเท่านั้น ทำไมกลายเป็นคนธรรมดาไปได้"
ในห้องพักแขกชาย เจียงเฟิงบ่นพึมพำกรุบกริบ
แต่ก็ยังฝืนใจก้าวออกจากห้องพักมา
ชั่วขณะนั้น
สายตาของทุกคนเปลี่ยนมาจับจ้องเขาทั้งหมด
เสื้อยืดขาวแบบจืดชืด ยีนส์ตัวธรรมดาสุด ๆ
พร้อมทรงผมธรรมดาเต็มประจำ
ต่างจากแขกชายที่เดินขึ้นไปก่อนหน้านี้คนละขั้วโลก
"โห นี่มันคนธรรมดาจริง ๆ ด้วย"
"ชุดนี้เหมือนเด็กจบใหม่จากมหาลัยชะมัด"
"ขอถามหน่อย นี่เด็กบ้านใคร ออกมาหางานพิเศษช่วงปิดเทอมหรือไง?"
"เดาราคาชุดนี้แล้วไม่น่าเกินร้อยละเชียว"
"นึกว่าทีมงานจะจัดฉากสวนทางอะไรสักอย่าง มาดูแล้วคือคนธรรมดาแท้ ๆ จริง ๆ นี่เอง"
ห้องแชทพากันส่ายหัว
แต่บนหน้าแขกชายกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างมีความหมาย
มีคนธรรมดาคนนี้เป็นท้ายตารางให้แล้ว พวกเขาก็ไม่มีทางหน้าโหดที่สุดแน่นอน
แต่ก่อนหน้านี้ทุกคนเครียดกันใหญ่
ตอนนี้เบาใจขึ้นเยอะเลย
ส่วนบนหน้าแขกหญิง ทุกคนเผยสีหน้าไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เติ้งเจียฉี ดิว่าแห่งวงการเพลง พอเห็นเจียงเฟิง สีหน้าเสียการควบคุมทันที เกือบหงายร่วงจากเก้าอี้
หยางเสี่ยวหลู่ ราชินีแห่งนักแสดง ตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เธอไม่อยากเชื่อว่าเขาจะปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้
เขาไม่ได้ไปเรียนต่างประเทศแล้วเหรอ?
หลินหรูฮัว จิตรกรระดับแนวหน้า พู่กันในมือปล่อยตกลงพื้นโครมเสียงดัง ขอบตาแดงระเรื่อขึ้นมา
เธอคิดว่าทั้งชีวิตนี้คงไม่มีวันได้เจอเขาอีกแล้ว
จูจู นักดนตรี กำแน่นจนกำปั้นแข็ง ในดวงตาคือความโกรธ
หญิงที่สง่างามมาตลอดปี ตอนนี้อยากทุบคน
แม้แต่หลิงเมิ่งที่ยังถือโทรศัพท์เล่นเกมมือถืออยู่ ก็เงยหน้าขึ้น
นั่งมองชายหนุ่มคนนั้นอย่างอึ้งงัน
"คุณเจียงเฟิง ขอแนะนำตัวหน่อยสิคะ"
เปิงปิงพิธีกรหันไปพูดกับเจียงเฟิง
"สวัสดีทุกคน ผมเจียงเฟิงครับ"
เจียงเฟิงแนะนำตัวแค่นั้น
"?????"
หน้าเปิงปิงขึ้นเส้นดำทันที
จบแค่นี้เหรอ?
"ไม่ใช่เนี่ย จบขนาดนี้เลยเหรอ?"
"แนะนำความสามารถพิเศษซะหน่อยสิ หรือปูมหลังครอบครัวอะไรอย่างนี้ไง"
"จริงด้วย แขกชายคนอื่นแนะนำกันละเอียดขนาดนั้น"
"ถึงรอบเจียงเฟิงปุ๊บ พูดประโยคเดียวจบเลยเหรอ?"
"อาจเป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลย?"
ผู้ชมในห้องถ่ายสดพากันนิ่วคิ้ว
"อ่อ คุณช่วยแนะนำงานอดิเรกหรือความสามารถพิเศษของคุณก็ได้นะคะ"
เปิงปิงเตือนอย่างสุภาพ
"ผมไม่มีงานอดิเรกกับความสามารถพิเศษอะไรครับ"
เจียงเฟิงนึกแวบแล้วพูด
"........"
"เอ่อ งั้นคุณไปทักทายแขกคนอื่นก่อนก็ได้นะคะ"
เปิงปิงโดนเจียงเฟิงจี้จนพูดไม่ออก
ได้แต่ปล่อยผ่านไป
ตอนนี้เธอสงสัยหนักมากว่าทีมงานหาคนไม่ได้ เลยดึงพระเอกมวยมาเป็นตัวแสดงแทน
"สวัสดีทุกคน ผมเจียงเฟิงครับ"
เจียงเฟิงเดินไปทักทายแขกชายก่อน
"ยินดีที่ได้รู้จักครับเจียงเฟิง"
"ยินดี ๆ ยินดี ๆ"
"หวัดดีครับพี่น้อง"
แขกชายทุกคนอบอุ่นไม่ยิ้ม
ชัดเจนว่าทุกคนมองเจียงเฟิงเป็นคนที่ไร้ภัยคุกคามที่สุด
ต่อมาเจียงเฟิงฝืนใจเดินเข้าไปหาแขกหญิงทั้งหก
"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมเจียงเฟิง"