เซี่ยอวี่ กลุ่มช่วยเหลือเพื่อนบ้าน สมาคมชายชาตรี
ผู้คนกว่า 30 คนมุ่งหน้าไปยังวัดร้างพร้อมกัน
ความรู้สึกปลอดภัยพุ่งขึ้นเต็มเปี่ยมในพริบตา
«หัวหน้าทีม ทำไมไม่รอฉันล่ะ» เสียงพี่สาวคนสวยฟังดูเกียจคร้านดังมาจากด้านหลัง
ผู้มาเยือนคือหลินจือเวย หญิงสาวสูง 198 เซนติเมตร สัดส่วนชวนตะลึง รูปร่างอวบอิ่ม
เธอก้าวขายาวเข้ามา ก่อนยื่นรายการสิ่งของที่ต้องการให้เซี่ยอวี่
เซี่ยอวี่กวาดตามอง เห็นว่าเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันกับของใช้สำหรับผู้หญิง
หลายคนที่อยู่ใกล้ ๆ เพิ่งเคยเห็นผู้หญิงที่มีรูปร่างชวนตะลึงอย่างหลินจือเวยเป็นครั้งแรก จึงละสายตาไปจากเธอไม่ได้
หลินจือเวยคล้องแขนเซี่ยอวี่อย่างเป็นธรรมชาติ
สายตาลามกที่จับจ้องอยู่รอบข้างพลันหายวับไปทันที
คนของเทพสังหาร ใครจะกล้าไปหาเรื่องกันล่ะ
«เธอก็จะไปด้วยหรือ? ดีเลย» เซี่ยอวี่รู้สึกปลอดภัยขึ้นอีกหลายส่วน
หลินจือเวยเป็นผู้มีอาชีพพิเศษ ฝีมือการต่อสู้ไม่ธรรมดา
เขาเข้าใจดีว่าที่หลินจือเวยคล้องแขนเขา ก็เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาไม่หวังดีรอบข้าง จึงไม่ได้ใส่ใจอะไร
เซี่ยอวี่กวักมือเรียกไป๋อวี้ซู่ที่ตั้งแผงอยู่ไม่ไกล แล้วยื่นรายการให้เธอ
«แลกของตามรายการนี้»
ไป๋อวี้ซู่รับด้วยสองมือ «รับทราบค่ะ หัวหน้าทีม»
จากนั้นทุกคนก็ออกจากชุมชนไป
ไป๋อวี้ซู่มองแผ่นหลังงดงามที่คล้องแขนเซี่ยอวี่อยู่ ในใจรู้สึกเปรี้ยวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเองก็อยากออกไปข้างนอกกับเซี่ยอวี่เหมือนกัน
ออกจากประตูชุมชนแล้วเดินไปทางขวาอีกกว่าหนึ่งกิโลเมตรก็ถึงวัดร้าง