“ก๊อก ๆ ๆ”
“พี่อวี่!”
เสียงหวานใสดังมาจากนอกประตู
เซี่ยอวี่เดินไปที่ประตู มองผ่านช่องตาแมวก็เห็นเย่ไป๋เถาสวมเสื้อกล้ามลายดอกเดซี่กับกางเกงขาสั้นสีพื้น นางกำลังขยี้ตา ดูเหมือนเพิ่งตื่นนอน
เมื่อเปิดประตู เซี่ยอวี่ก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า
“เมื่อคืนก็ออกไปฆ่าพวกผีร้ายทั้งคืนอีกแล้วหรือ? เมื่อวานตกใจจนเป็นแบบนั้น กลางคืนยังกล้าออกมาอีกหรือ?”
พอพูดถึงเรื่องเมื่อวาน สีหน้าของเย่ไป๋เถาก็ซีดลงอีกครั้ง
“เมื่อวานมันทั้งน่าสยดสยองทั้งน่าขยะแขยง พวกผีร้ายก็น่าขยะแขยง แต่ไม่ถึงขนาดนั้น”
“อีกอย่าง ตอนนี้เล่นเกมไม่ได้แล้ว ก็เลยได้แต่ฆ่าผีร้ายให้หายอยาก”
นางยื่นถุงในมือให้เซี่ยอวี่
“เมื่อคืนหีบสมบัติทองแดงมีขนมตกออกมานิดหน่อย พี่อวี่ลองชิมดูสิ”
จากนั้นนางก็หยิบภาพสี่เหลี่ยมผืนผ้ากรอบแดงพื้นเหลือง ขนาดเท่าฝ่ามือออกมาอีกแผ่น
“พี่อวี่ นี่คือ【ภาพเทพเตาไฟ】ที่ฉันได้มาเมื่อคืน เอาไปติดไว้ในครัว จะช่วยข่มเงามืดและปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้”
“ฉันวาดเลียนแบบด้วยมือไว้หลายแผ่น แผ่นต้นฉบับนี้ให้พี่ ขอบคุณที่ดูแลกันมาตลอดหลายวันนี้นะ”
เซี่ยอวี่รับมาดู บนกระดาษสีแดงแผ่นเล็กมีภาพบุรุษร่างใหญ่สองคนที่มีแววตาเมตตา รอบตัวมีคนตัวเล็ก ๆ ยืนล้อมอยู่ ตรงกลางด้านบนมีอักษรเล็ก ๆ สามตัวเรียงจากขวาไปซ้ายว่า ‘เทพผู้กำหนดชะตา’
【ภาพเทพเตาไฟ (ระดับสามัญ): พิทักษ์ไฟเตา ข่มเงามืดและปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย】
【ภาพเทพเตาไฟ】→【ภาพเทพเตาไฟระดับวิญญาณ】(ใช้บุญกุศล 100 แต้ม)
เขายื่นภาพคืนให้นาง
“ไม่ต้องให้แผ่นต้นฉบับหรอก เอาภาพที่เธอวาดมาให้ฉันสักแผ่นก็พอ”
เขามีระบบอัปเกรดด้วยบุญกุศลอยู่กับตัว สามารถอัปเกรดภาพวาดมือให้เป็นระดับวิญญาณได้โดยตรง ไม่จำเป็นต้องเอาเปรียบเย่ไป๋เถา