เมื่อเกมสยองขวัญแบบจีนมาเยือน ข้าใช้บุญกุศลฝ่ายหยินอัปเกรดสรรพสิ่ง

ตอนที่ 19 แดนเลี้ยงศพ! ศพกลายร่าง! ถูกหมายหัวแล้วหรือ?

9 นาที· 2K คำ

หลังจากประกาศว่าปัสสาวะเด็กชายพรหมจรรย์ใช้รับมือกับสิ่งลี้ลับได้

ข่าวก็แพร่จากปากหนึ่งไปสิบปาก จากสิบปากไปอีกร้อยปาก

ไม่นาน คนทั้งชุมชนก็รู้กันทั่ว

ผู้คนในลานโล่งลดลงไปกว่าครึ่งทันที คนที่มีลูกรีบกลับบ้านไปกรอกน้ำให้ลูกดื่มจนปวดฉี่ ส่วนคนที่ไม่มีลูกก็ไปขอจากเพื่อนบ้านสักกระปุก

ชั่วพริบตา ปัสสาวะเด็กชายพรหมจรรย์ก็กลายเป็นของหายากที่ใคร ๆ ต่างแย่งชิง

แต่เรื่องนี้ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย

เด็กหนุ่มหลายคนในชุมชนที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะ เพราะไม่มีปัสสาวะเด็กชายพรหมจรรย์แล้ว จึงหนีไม่พ้นถูกซ้อมยกใหญ่

“เป็นเพราะลูกพี่ลูกน้อง! โทษลูกพี่ลูกน้องทั้งนั้น! เขาพาผมไปเอง!”

“วันนั้นผมไปโรงเรียน แล้วเดินผ่านสถานีรถเก่า คนข้างในยืนกรานจะลากผมไปให้ได้ ไม่ไปก็ไม่ได้!”

“ผมไม่กล้าแล้ว ผมถูกพี่สาวหลอกไปต่างหาก”

เสียงร้องโหยหวนของเด็กหนุ่มดังมาจากอาคารหลายหลัง

ส่วนหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยบางคนก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยังดีที่ไม่ได้ต้องการปัสสาวะหญิงพรหมจรรย์

สมาชิก ‘กลุ่มช่วยเหลือเพื่อนบ้าน’ ของหวงเจิงมีทั้งชายหญิง เด็กและคนแก่ พอข่าวนี้แพร่ออกไป หญิงม่ายกับเด็กกำพร้าบางคนที่เดิมมีฐานะต่ำต้อยในกลุ่ม ต้องทำแต่งานสกปรกและขุดผักป่าอยู่ทุกวัน ก็กลายเป็นคนที่ใคร ๆ ต้องการตัวขึ้นมาทันที ฐานะสูงขึ้น แถมยังได้รับส่วนแบ่งเสบียงมากกว่าเดิม

ถึงอย่างนั้น หวงเจิงก็ยังเพิ่มข้อความ ‘รับซื้อปัสสาวะเด็กชายพรหมจรรย์’ ลงบนป้าย ‘รับซื้อสุนัข’ ของเขา

ผีสามารถดรอปสิ่งของได้ทุกชนิด ไม่ต่างจากเหมืองทอง สมบัติล้ำค่าที่ใช้จัดการผีได้ย่อมมีเท่าไรก็ไม่พอ

“น้องเซี่ย นายน่าจะบอกกันเป็นการส่วนตัวนะ ถ้าเราร่วมมือกัน กักตุนไว้ก่อนสักรอบ ไม่ใช่ได้ทั้งโตทั้งแข็งแกร่งหรอกหรือ?” หวงเจิงถอนหายใจ แต่สีหน้ายังคงยิ้มแย้ม

“ถ้ามีข่าวดีแบบนี้อีก เรามาร่วมมือกัน รับรองว่าจะไม่ให้นายเสียเปรียบ”

เซี่ยอวี่พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรต่อ

สมบัติธรรมดาอย่างปัสสาวะเด็กชายพรหมจรรย์แทบไม่มีประโยชน์กับเขาแล้ว เขาเองก็ไม่มีทางไปเก็บปัสสาวะมาขาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป