ศพของเหล่าเจ้าของบ้านถูกฝังอยู่ลึกเข้าไปในดงหลิวหลายสิบเมตร เพราะยิ่งเข้าไปด้านใน ต้นหลิวก็ยิ่งหนาแน่น ไม่สะดวกจะฝังศพ
ไม่รู้ว่าใครพูดขึ้นมาในหมู่บ้านว่า การฝังศพต้องเลือกสถานที่ที่มีภูเขาและสายน้ำ จึงทำให้เหล่าเจ้าของบ้านพากันทำตาม
ดังนั้นสุสานใหม่ที่หาได้จึงอยู่ในดงหลิว ติดกับแม่น้ำเฮยสุ่ย
แม่น้ำเฮยสุ่ยไม่กว้างนัก แต่ทอดยาว ไหลลงมาจากภูเขาป่าช้ารวม ตัดผ่านป่าท้อและดงหลิว ก่อนจะไหลไปยังหลังเขา
สุสานแห่งนี้ตั้งอยู่กลางดงหลิว ห่างไกลจากหมู่บ้าน ผู้คนไม่ค่อยผ่านไปมา จึงเงียบสงบ อีกทั้งยังอยู่ใกล้แม่น้ำเฮยสุ่ย โดยมีป่าหลังเขาอยู่เบื้องหลัง
กล่าวได้ว่า เบื้องหน้ามีสายน้ำเป็นมงคล เบื้องหลังมีภูเขาเป็นหลักชัย!
เซี่ยอวี่โคจรวิชาลับเสวียนอินสะกดวิญญาณไม่หยุด ขอบเขตยมทูตแผ่ขยายออกไป ก่อนจะล็อกเป้าสุสานใกล้เคียงได้อย่างรวดเร็วถึงสิบกว่าแห่ง
ศพภายในหลุมเริ่มเกิดความผิดปกติขึ้นแล้ว
แต่ไม่ได้กลายร่างเป็นซอมบี้เหมือนศพที่แดนเลี้ยงศพริมแม่น้ำเฮยสุ่ย
หากกำลังเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางของภูตผี
เซี่ยอวี่พาเสี่ยวเฮยเดินผ่านสุสานใหม่เหล่านี้ทีละแห่ง ตรวจสอบระดับการกลายพันธุ์และทำเครื่องหมายไว้ เพื่อให้สะดวกต่อการมาเก็บเกี่ยวในภายหลัง
ไม่ว่าจะเลี้ยงซอมบี้หรือเลี้ยงผี ก็มีข้อดีอยู่ข้อหนึ่ง
นั่นคือสามารถกำหนดเวลาได้ด้วยตัวเอง และลงมือเก็บเกี่ยวก่อนที่สิ่งวิปลาสจะโผล่พ้นดิน
วิธีนี้ช่วยลดความเสี่ยงลงให้เหลือน้อยที่สุด ทั้งยังใช้สมบัติน้อยชิ้นที่สุดสังหารสิ่งวิปลาสได้มากที่สุด คุ้มค่าแบบสุด ๆ
“เมี้ยว!”
เมื่อเดินมาถึงสุสานแห่งที่เจ็ด แมวดำตัวหนึ่งก็กระโดดลงมาจากต้นหลิว ข้ามหลุมศพแล้ววิ่งหนีไปทางหลังเขา
เสี่ยวเฮยเห่า “โฮ่ง ๆ” สองครั้ง ก่อนจะพุ่งออกไปไล่ตามอยู่พักหนึ่ง แล้ววิ่งกลับมาข้างกายเซี่ยอวี่
“หืม? ศพนี่เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว!”
เซี่ยอวี่สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า หลังจากแมวดำกระโดดข้ามหลุมศพ ศพภายในก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด ถึงกับเริ่มดูดซับไอหยินรอบตัวด้วยตัวเอง