เจียงหลีเยว่ยังไม่ทันขยับ เสวียนเย่ก็พุ่งออกไปก่อน ตะปบพวกเขาคนละที
ผู้ทดสอบจากต่างเผ่าหลายคนที่เตรียมลอบสังหารชะงักค้างพร้อมกัน
เพลิงเผาน้ำค้างแข็งฟันผ่านตามมา
ศีรษะสองหัวของพวกเขาลอยเข้าไปในม่านหมอก ส่วนอีกคนยกอาวุธขึ้นขวางได้ทัน แต่กลับถูกเจียงหลีเยว่เตะกระเด็นออกไป
เขาร่วงลงไปอย่างอิสระด้วยท่วงท่าครบชุด
อีกด้านหนึ่ง เจียงมู่อวิ๋นเปลี่ยนเป็นร่างธาตุสายฟ้า
แก่นพลังบนยอดหมื่นลักษณ์รวมเป็นหนึ่งเปลี่ยนเป็นสีม่วงอย่างรวดเร็ว
ทะเลสายฟ้าสองระลอกฟาดลงมาพร้อมกัน ปกคลุมคนที่กรูกันเข้ามาล้อมโจมตีจนหมด
ส่วนลู่ยวี่หวยกวัดแกว่งคทาโจมตีไปพลาง หยิบชิ้นส่วนออกมาใช้พลังจิตต่อประกอบหุ่นกลไปพลาง ก่อนจะสั่งให้มันปิดทางถอยของผู้ทดสอบจากต่างเผ่ากลุ่มนี้
ปากก็พูดไม่หยุด
“พวกไร้มารยาทที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ เจอหน้าก็จะฆ่าจะแกงกันแล้ว อย่างน้อยก็พูดให้ชัดก่อนสิว่าพวกเรามีเรื่องบาดหมางอะไรกัน!”
“ไม่อธิบายสักคำก็ลงมือเลย รีบร้อนอยากตายหรือไง?”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ต้องจัดให้ตามคำขอแล้วล่ะ”
หลังปะทะกันไปหลายรอบ พวกที่ซุ่มโจมตีก็ล้มตายไปแล้วกว่าครึ่ง
สีหน้าของชายมีแผลเป็นยิ่งดูย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ
เขาคิดว่าเวลาผ่านมานานขนาดนี้แล้ว พวกตนน่าจะมีฝีมือมากพอจะฆ่าพี่น้องสามคนนี้ได้ ต่อให้ฆ่าไม่สำเร็จ อย่างน้อยก็น่าจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสได้
อีกฝ่ายหายตัวไปนานขนาดนี้แต่ยังไม่ตาย ทั้งยังแทบไม่ปรากฏบนกระดานจัดอันดับ เขาจึงคิดว่าคนพวกนี้คงได้รับบาดเจ็บหนักอยู่ในเขตอันตรายสูงแห่งใดแห่งหนึ่ง
ดังนั้นเขาจึงวางแผนไว้ตั้งแต่เห็นพวกนั้นบนรถไฟแล้ว