เจียงหลีเยว่ปิดหน้าเว็บบอร์ด พลิกตัวบนตั่งนุ่ม ก่อนยกมือขยี้เสวียนเย่สองที
แสงแดดจากเมืองหย่งโจ้วสาดเข้ามาในลานบ้าน ส่องประกายสีทองงดงามเป็นพิเศษ
ช่วงเวลาพักผ่อนหาได้ยากเช่นนี้ช่างแสนสบาย
บ่อน้ำพุร้อนในสวนหลังบ้านอบอวลด้วยกลิ่นสมุนไพรเข้มข้น
เจียงมู่อวิ๋นแช่อยู่ในน้ำพุอุ่นๆ เส้นผมสีดำชื้นเล็กน้อยจากไอร้อน
เมื่อฤทธิ์ยาค่อยๆ ซึมซาบเข้าสู่ร่าง บาดแผลเก่าที่สะสมอยู่ในอกก็ค่อยๆ ทุเลาลง ใบหน้าซีดขาวกลับมามีสีเลือดอีกครั้ง ความเจ็บป่วยอ่อนแรงที่เคยเห็นจึงจางหายไป
สองวันนี้ลู่ยวี่หวยไม่ได้อยู่ว่าง
เขาเปลี่ยนตัวตนปลอมไปเรื่อยๆ ทุกวัน พาเสวียนเย่ที่แปลงโฉมเช่นกันเดินเตร่ไปทั่วเมือง
ทั้งเข้าออกโรงเตี๊ยม ร้านค้า และหอข่าวสาร
ส่วนเจียงหลีเยว่หมกตัวอยู่ในห้องตีเหล็ก
เธอกลับมาทำงานถนัดอีกครั้ง กำเถ้าธุลีราตรีนิรันดร์ไว้ในมือแล้วตีเสียงดังเคร้งๆ ไม่หยุด
ก่อนหน้านี้เพราะต้องสร้างหมื่นลักษณ์รวมเป็นหนึ่งให้พี่ชาย เงินเก็บของเธอแทบหมดไปกว่าครึ่ง
แม้ภายหลังจะได้ของดีมาจากทั้งราชสำนักดับสูญและสมรภูมิรุ่งโรจน์ แต่ก็ยังเทียบกับความเร็วในการใช้เงินไม่ได้เลย...
เธอยังต้องตีอาวุธให้พี่หวยอีกนะ!
บ้าจริง ไหนบอกว่าเธอเป็นเศรษฐีนีไง?
ทำไมยังรู้สึกว่าตัวเองจนกรอบอยู่เลย?
ชักคิดถึงกัปตันเรือผีขึ้นมา ไม่รู้ว่าช่วงที่ไม่ได้เจอกัน มันไปกวาดเหรียญทดสอบกับวัสดุอุปกรณ์มาได้อีกเท่าไรแล้ว
เมื่อคิดถึงอาวุธของพี่หวย แล้วก้มมองกระเป๋าเงินที่แฟบลงเล็กน้อย เจียงหลีเยว่ก็ได้แต่กลับมาทำงานถนัดอีกครั้ง