สามพี่น้องกับเสวียนเย่แปลงร่างเป็นนักเก็บกวาดใต้ทะเลอีกครั้ง กำจัดสัตว์กลายพันธุ์ดุร้ายทั้งหมดที่อยู่ใกล้ถิ่นอาศัยของเผ่าหยวนจนเกลี้ยง
รวมถึงพวกแมลงที่ชาวหยวนบอกว่ากินแร่ได้และชอบมารบกวนพวกเขาด้วย พวกมันถูกฆ่าไปกว่าครึ่ง
ส่วนใหญ่ล้วนถูกเสวียนเย่สังหาร
แมลงพวกนี้ตัวไม่ใหญ่ พอเจออันตรายก็จะมุดเข้าไปในรู ทำให้เจียงหลีเยว่ทั้งสามรับมือได้ค่อนข้างลำบาก
แต่สำหรับเสวียนเย่แล้ว ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด
มุดรูงั้นหรือ? มันก็มุดได้เหมือนกัน!
เมื่อสัตว์กลายพันธุ์บริเวณปากปล่องภูเขาไฟถูกกำจัดไปเกือบหมด เหล่าภูตน้อยที่แอบดูอยู่หลังโขดหินก็กรูกันออกมาทันที เสียงคลื่นความถี่ตุ๊ด ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง
“ผู้อาวุโสใหญ่เก่งที่สุดเลย~”
“ผู้ติดตามของผู้อาวุโสใหญ่ก็เก่งมากเหมือนกัน!”
“ต่อไปพวกเราก็ไม่ต้องกลัวแมลงร้ายพวกนี้อีกแล้ว....”
คลื่นเสียงถี่ ๆ ดังก้องอย่างร่าเริงอยู่ในสมองของเจียงหลีเยว่
ฟังเสียงเหล่านั้นที่ใสซื่อและร่าเริงเล็กน้อยแล้ว มุมปากของเธอก็อดยกขึ้นนิด ๆ ไม่ได้
พวกเขาอยู่ที่นี่กันหลายชั่วโมง ก่อนตัดสินใจเดินทางกลับ
พอได้ยินเจียงหลีเยว่บอกว่าจะไป ชาวหยวนก็ทำใจปล่อยพวกเธอไปไม่ได้
“ผู้อาวุโสใหญ่ ทำไมไม่มาอยู่กับพวกเราล่ะ พวกเราขุดแร่ให้ท่านได้ทุกวันเลยนะ!”
“จะไปเร็วขนาดนี้แล้วหรือ?”
“พวกเราไม่อยากให้ท่านไปเลย ผู้อาวุโสใหญ่.....”
“ฉันจะแวะมาหาพวกเธอบ่อย ๆ” เจียงหลีเยว่ยกเลิกจุดยึดมิติที่ทิ้งไว้ในเกียวโตคราวก่อน แล้วหันไปวางจุดยึดแห่งใหม่ไว้ที่ถิ่นอาศัยของเผ่าหยวน “คราวหน้าจะเอาของแวววาวกับผลไม้หวาน ๆ มาให้”