คำถามของเจ้าของกระทู้ผู้มีมารยาทรายนี้จุดกระแสขึ้นมาในทันที ด้านล่างเต็มไปด้วยข้อความถามต่อกันเป็นแถวว่า ‘ใช่เลย แล้วเราจะทำยังไงกันดี’
[บ้านฉันอยู่ใกล้ที่รกร้างหุบผาแยกพอดี ฉันไปนครชมจันทร์จากค่ายกลเคลื่อนย้ายในที่รกร้างหุบผาแยกได้ ฮี่ ๆ อย่าอิจฉาฉันนักล่ะ~]
[ใครอิจฉานายกัน? ฉันจำได้ว่ามอนสเตอร์ในที่รกร้างหุบผาแยกเลเวลกับพลังโจมตีไม่ต่ำเลย แถมสภาพอากาศของแผนที่นี้ก็เลวร้าย ภูมิประเทศยังแปลก ๆ อีก ระวังตัวไว้ล่ะ เผลอแป๊บเดียวอาจตกลงไปในรอยแยกแล้วตายไม่รู้ตัวนะ]
[คนข้างบนใจร้ายเกินไปหรือเปล่า?]
[แล้วสรุปต้องทำยังไงกันแน่? คงไม่ให้พวกเราขับรถไปเองจริง ๆ หรอกใช่ไหม? ถ้าระหว่างทางเจอมอนสเตอร์จากประตูล่ะ??]
[จะรีบร้อนไปทำไม รอฟังข่าวจากทางการสิ]
[เจ้าของกระทู้: เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ทุกคนหยุดเถอะ จะทะเลาะก็ไปทะเลาะในกระทู้อื่นได้ไหม? ช่วยดูคำถามอื่นของน้องคนนี้หน่อย อย่ามัวแต่เถียงกันสิ!]
[......]
กระทู้กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง
เจียงหลีเยว่ออกจากกระทู้ เงยหน้ามองเจียงมู่อวิ๋นกับลู่ยวี่หวย ทั้งคู่ยังก้มหน้าพิมพ์ข้อความในโทรศัพท์กันไม่หยุด
เสวียนเย่นอนหมอบอยู่หน้าแท็บเล็ต เล่นเกมตกปลาที่เธอดาวน์โหลดมา อุ้งเท้าตบลงบนหน้าจอได้อย่างแม่นยำ ทุกครั้งที่จับปลาได้ หางก็จะสะบัดอย่างลำพองใจ
เล่นเพลินจนหยุดไม่ได้
มองไปมองมา กลายเป็นว่ามีแค่เธอที่ว่างงาน
เจียงหลีเยว่ขยับเข้าไปใกล้เจียงมู่อวิ๋น แล้วโน้มตัวเข้าไปหา วางคางบนไหล่พี่ชาย สายตาเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ “พี่คะ คุยกันเป็นยังไงบ้างแล้ว?”
“กำลังคัดคนออก” เจียงมู่อวิ๋นกำลังคุยส่วนตัวกับเหล่าเจี้ยน พอเห็นน้องสาวสนใจเดินมาดู เขาก็ออกจากหน้าต่างแชตส่วนตัวแล้วกดเข้ากลุ่ม ก่อนยื่นโทรศัพท์ให้
เจียงหลีเยว่รับโทรศัพท์มา
ประวัติแชตยาวมาก เธอเลื่อนขึ้นไปด้านบนสุด เป็นข้อความที่ลู่ยวี่หวยแท็กสมาชิกทุกคน
[แม่น้ำหวย: @สมาชิกทุกคน ใครอยากเข้าร่วมทีมป้องกันร่วมก็เข้าร่วมได้ตามสมัครใจ โลกหลอมรวมเสร็จแล้ว แต่ฉันพบว่ายังเข้าเขตที่มั่นไม่ได้ อาจเป็นเพราะเขตที่มั่นไม่ได้ถูกรวมเข้าไปด้วย]