“พี่อวี่หวย เป็นอะไรไป?”
เจียงหลีเยว่ขยับเข้าไปดูหินในมือเขา แต่ก็มองไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ
ลู่ยวี่หวยได้สติกลับมา มุมปากยกสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเอียงศีรษะ พลางแกว่งหินในมือ “เสี่ยวหลี ลองทายสิว่านี่คืออะไร?”
ดูจากท่าทางภาคภูมิใจของพี่อวี่หวยแล้ว คงเป็นของดีแน่
เจียงหลีเยว่หรี่ตาครุ่นคิด ก่อนเอียงศีรษะถาม “เกี่ยวข้องกับเผ่าลับหรือเปล่า?”
รอยยิ้มของลู่ยวี่หวยแข็งค้าง “!?”
เดาถูกได้ยังไงเนี่ย!
เจียงหลีเยว่ยิ้มตาหยี “ทายถูกแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ ของชิ้นนี้เรียกว่า【บททดสอบแห่งเทพ】เป็นไอเทมปลุกเผ่าเทพ ไว้กลับบ้านแล้วฉันค่อยศึกษาให้ละเอียดอีกที” ลู่ยวี่หวยพูดพลางเห็นเจียงมู่อวิ๋นเดินเข้ามาพอดี จึงอวดเขาอีกรอบก่อนเก็บไอเทมใส่กระเป๋า
เขายิ้มกริ่ม “คราวนี้ดีเลย พวกนายพี่น้องกีดกันฉันไม่ได้แล้ว ฉันก็มีเผ่าลับเหมือนกัน ฮี่ ๆ”
“เผ่าเทพ ฟังดูเท่สุด ๆ ไปเลย!”
เจียงมู่อวิ๋นได้ยินแล้วดวงตาโค้งขึ้นเล็กน้อย ก่อนกลับไปทำหน้านิ่งอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจลู่ยวี่หวยที่กำลังตื่นเต้นอยู่ในตอนนี้
เขารู้จักอีกฝ่ายดี
ถ้าตอบรับ ลู่ยวี่หวยก็จะยิ่งคึกคัก พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด
สถานการณ์ตอนนี้ไม่เอื้อให้ทำแบบนั้น
“จริงสิ เหล่าเจียง นายได้อะไรมา?” ลู่ยวี่หวยชินกับความเย็นชาของเจียงมู่อวิ๋นมานานแล้ว จึงไม่ใส่ใจสักนิด อย่างไรเสียแค่ตัวเองพูดจนพอใจก็พอ
เจียงมู่อวิ๋นแบมือออก บนฝ่ามือมีเกล็ดสองชิ้นที่ดูประณีตงดงามอย่างยิ่ง แม้ในหมอกเทาที่ไร้แสง เกล็ดทั้งสองก็ยังเปล่งประกายระยิบระยับ งดงามจนละสายตาไม่ได้
“เกล็ดสวยจัง” ลู่ยวี่หวยหยิบชิ้นหนึ่งขึ้นมาลูบดู