【หลี^^: จำนวนสมองกลอัจฉริยะมีจำกัดไม่ใช่เหรอ?】
【มู่จี้ไป๋: มีจำกัดจริงค่ะ คนอื่นที่ออกมาจากดันเจียนแล้วอยากซื้อสมองกลอัจฉริยะต้องจ่าย 500 เหรียญทอง และซื้อได้คนละเครื่องเท่านั้น】
【มู่จี้ไป๋: ส่วนคุณซึ่งเป็นพันธมิตรคนสำคัญที่สุดของเรา ราคาย่อมดีที่สุดอยู่แล้ว จำนวนที่ซื้อได้ก็เพิ่มให้เป็นกรณีพิเศษได้ด้วย】
【มู่จี้ไป๋: (ชนแก้วให้มิตรภาพของเรา.jpg)】
เจียงหลีเยว่เหลือบมองข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา แววตาขยับเล็กน้อย
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง
【หลี^^: รอฟังผลการตรวจสอบนะ】
อีกด้านหนึ่ง ณ เขตปลอดภัยเกียวโต
มู่จี้ไป๋ยกกระติกเก็บความร้อนที่วางข้างกองเก๋ากี้ขึ้นมาจิบสองอึก
น้ำเก๋ากี้อุ่น ๆ ทำให้คิ้วที่ขมวดแน่นของเธอคลายลงเล็กน้อย
เมื่อมองบันทึกแชตระหว่างเธอกับเจียงหลีเยว่บนหน้าจอ มุมปากก็ยกขึ้นนิด ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
“ถึงกับเอาอุปกรณ์สีม่วงมาทดสอบความอดทนของเจ้าหน้าที่...”
มู่จี้ไป๋พึมพำเสียงเบา แววขำบางเบาปรากฏขึ้นในดวงตา “เจ้าหน้าที่คนไหนจะทนสิ่งล่อใจแบบนี้ไหว”
นั่นมันอุปกรณ์สีม่วงเชียวนะ
ในช่วงนี้มีคนมากแค่ไหนที่ได้ใช้อุปกรณ์สีม่วง?
นับตั้งแต่โลกทั้งสองหลอมรวมกัน มอนสเตอร์ชั้นยอดและมอนสเตอร์ตัวเล็กที่เดิมทีดรอปอุปกรณ์ได้ก็กลายเป็นสัตว์อสูร พอตายแล้วจึงไม่ดรอปเหรียญหรือวัตถุดิบอีก
ถึงเนื้อ เลือด หนัง และกระดูกบนตัวพวกมันจะนับเป็นวัตถุดิบได้ แต่ก็ต้องลงมือชำแหละเอง
ถ้าฝีมือไม่ชำนาญ ก็อาจทำให้คุณภาพของหนังและเนื้อเสียหาย
นิติเวชหลายคนเริ่มรับงานลอกหนังเป็นอาชีพเสริมแล้ว พูดก็พูดเถอะ รายได้ดีไม่น้อยเลย
มู่จี้ไป๋วางกระติกเก็บความร้อนลงพลางครุ่นคิด ก่อนหยิบเครื่องสื่อสารภายในที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมากด
“หัวหน้าทีม” เสียงสุขุมดังออกมาจากเครื่องสื่อสาร
“เปิ่นเยว่ ไปตรวจสอบข้อมูลของโพสต์หมายเลข 27341” น้ำเสียงของมู่จี้ไป๋กลับมาเยือกเย็นดังเช่นเคย “รีบหน่อย”