หลังเรือผีหายไป หมอกดำที่ปั่นป่วนอยู่รอบด้านก็สลายตามไปด้วย
เมืองหมื่นปรากฏการณ์กลับมาปรากฏแก่สายตาอีกครั้ง
เหล่าเจี้ยนกับพวกเงยหน้ามองเมืองใหญ่โอ่อ่าตรงหน้า ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าพลันจางหายไปเพราะความตื่นตะลึง
“เมืองนี้ใหญ่เกินไปแล้ว” จิ่วจิ่วแหงนคอพลางอุทาน “เทียบกันแล้วนครชมจันทร์ดูเล็กจิ๋วไปเลย”
ชิวชิวพยักหน้าเห็นด้วย “รู้สึกว่าเดินเที่ยวที่นี่เป็นเดือนก็ยังเดินถนนทุกสายไม่ทั่วเลย”
“อย่าเพิ่งคิดเรื่องเดินเที่ยวเลย”
ลู่ยวี่หวยกวาดตามองอุปกรณ์ที่สึกหรออย่างหนักกับสีหน้าเหนื่อยล้าซึ่งทุกคนปิดบังไว้ไม่มิด ก่อนยกมือเรียกรถเหินฟ้าพลังงานมาสามคัน “พวกคุณทำงานหนักบนเรือผีมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว พักสักสองสามวันก่อนค่อยว่ากัน”
“ท่านประมุขฉลาดหลักแหลมที่สุด~!” ชุนเฟิงโห่ร้องยินดีทันที
ทุกคนขึ้นรถเหินฟ้า มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์สวนกุ้ยเงินโดยตรง
เจียงหลีเยว่เช่าลานสวนกุ้ยเงินชั้นบนสุดไว้แล้ว และยังเช่าห้องข้าง ๆ เพิ่มอีกสองห้อง
หลินหมาน จิ่วจิ่ว และชิวชิวพักห้องหนึ่ง ส่วนเหล่าเจี้ยน ชุนเฟิง และผิงจิ้งพักอีกห้องหนึ่ง
ลานทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก มีเพียงแนวต้นกุ้ยเงินสีขาวเงินสองแถวคั่นกลาง เดินไปมาหาสู่กันได้สะดวก
หลังจัดที่พักเรียบร้อย ลู่ยวี่หวยก็จัดเครื่องสื่อสารให้ทุกคนคนละเครื่อง
“เครื่องสื่อสารของแดนทดสอบคล้ายกับสมองกลอัจฉริยะ มีทั้งแผนที่ กระดานสนทนา แล้วก็ตลาดซื้อขาย” ลู่ยวี่หวยแจกเครื่องสื่อสารให้ทุกคน “รีบผูกบัญชีกัน แล้วเพิ่มเพื่อนกันไว้ จะได้ไม่ขาดการติดต่อกันอีกคราวหน้า”
เหล่าเจี้ยนประคองเครื่องสื่อสารไว้ น้ำตาคลอเบ้า “ท่านประมุขดีกับพวกเราจริง ๆ”
ลู่ยวี่หวยยิ้ม “เครื่องละ 800 เหรียญทดสอบ ไว้หักจากแต้มผลงานของกิลด์ทีหลัง”
เหล่าเจี้ยนหุบยิ้มทั้งน้ำตาทันที “จู่ ๆ ก็รู้สึกไม่ซาบซึ้งเท่าไรแล้ว”
ลู่ยวี่หวยหัวเราะพลางเตะเขาเบา ๆ หนึ่งที “รีบไปพักผ่อนเถอะ”
เหล่าเจี้ยนกับพวกเหนื่อยล้ากันมากจริง ๆ