“มดปลวกที่ไม่รู้จักที่ตาย!”
เจียงหลีเยว่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ปีกพลังมรณะที่อยู่ด้านหลังสะบัดอย่างแรง เร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด
เพลิงเผาน้ำค้างแข็งซึ่งมีสีแดงและน้ำเงินสลับกันวาดประกายเย็นเยียบเจิดจ้ากลางอากาศ พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของแม่ทัพวิญญาณตนที่สาม
แม่ทัพวิญญาณตนที่สามแค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะกวัดแกว่งง้าวกระดูกขาวในมือ
“เคร้ง—”
เสียงปะทะแหลมบาดหูระเบิดกึกก้อง
แรงสะท้อนมหาศาลพุ่งจากมีดสั้นเข้าสู่แขนทั้งสองข้าง เจียงหลีเยว่รู้สึกว่าซอกนิ้วโป้งฉีกออกทันที เลือดไหลซึม ร่างทั้งร่างกระเด็นถอยหลังไปอย่างควบคุมไม่ได้
พละกำลังของแม่ทัพแข็งแกร่งจริง ๆ
น่าจะเหนือกว่าเจ้าของลานล่าเสียอีก
ประกายจิตต่อสู้ชวนให้ใจสั่นลุกโชนในดวงตาของนาง ดวงตาสว่างเจิดจ้า โดยเฉพาะตาซ้ายที่แดงฉานราวกับเลือดจะหยดออกมา
แข็งแกร่งก็ดีแล้ว!
มีเพียงการโค่นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งลงทีละคนเท่านั้น นางจึงจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด! แข็งแกร่งที่สุด!
อีกด้านหนึ่ง เสวียนเย่ปะทะกับมังกรกระดูกสองหัวอย่างรุนแรง
ร่างมหึมาของมังกรกระดูกได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจมังกรสีแดงชาดกับเขียวเข้มพ่นสลับกัน แทบปิดกั้นพื้นที่หลบหลีกของเสวียนเย่ไว้ทั้งหมด
เสวียนเย่คำรามก้อง ใช้วิชาทะลุผ่านเงาหลบหลีกลมหายใจมังกรอย่างเฉียดฉิว กรงเล็บคมกริบตะปบซี่โครงของมังกรกระดูกอย่างแรง พลังกัดกร่อนจากห้วงเหวแผ่ลามอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่อาจสร้างบาดแผลถึงตายให้สัตว์ยักษ์ตัวนี้ได้ในทันที
“เสี่ยวหลี—”
เจียงมู่อวิ๋นกับลู่ยวี่หวยตั้งใจจะเข้าไปช่วย
แม่ทัพวิญญาณตนที่สามสังเกตเห็นภัยคุกคามจากชายทั้งสองได้อย่างเฉียบไว จึงยกง้าวขึ้นชี้ไปยังทิศทางของพวกเขา แล้วออกคำสั่งเสียงดัง
“ขวางพวกมันไว้!”
ชายสองคนนี้รับมือมันได้ยาก
คนหนึ่งมีคลื่นพลังจิตอันศักดิ์สิทธิ์แผ่ออกมาจาง ๆ ส่วนอีกคนยิ่งน่ากลัว พลังชำระล้างที่แผ่ออกมาจากร่างทำให้มันอยากรีบกำจัดอีกฝ่ายให้สิ้นซาก
แต่สิทธิ์ในการสังหารเจียงหลีเยว่ก่อนยังสำคัญกว่า
แม่ทัพวิญญาณตนที่สามสัมผัสได้ว่าเจียงหลีเยว่เป็นภัยคุกคามต่อกองทัพวิญญาณมากกว่า