ตลอดสองวันต่อมา เจียงหลีเยว่พาเสวียนเย่ตระเวนไปทั่ว ที่ไหนมีสัตว์กัดกร่อนมากก็ตรงเข้าไปที่นั่น
คนหนึ่งกับสัตว์อสูรหนึ่งตัวเข่นฆ่าตั้งแต่เช้าตรู่จรดดึกดื่น ทุกแห่งที่ผ่านไปมีศพกองพะเนินเป็นภูเขา สัตว์กัดกร่อนเพิ่งมุดออกมาจากประตูสีดำสนิท ก็ต้องปะทะกับเพลิงเผาน้ำค้างแข็งและกรงเล็บอันแหลมคมของเสวียนเย่ทันที พวกมันยังไม่ทันได้มองสภาพแวดล้อมรอบตัวให้ชัด หัวก็หลุดจากบ่าเสียแล้ว
พลังมรณะจำนวนมากไหลเข้าสู่ร่างกาย ชดเชยพลังที่นางใช้ไปก่อนหน้านี้ในดินแดนทดสอบหมื่นเผ่า
ส่วนเจียงมู่อวิ๋นกับลู่ยวี่หวยพาสมาชิกซานสุ่ยไปจัดการสัตว์กัดกร่อนตัวอื่น ๆ พร้อมคัดเลือกสมาชิกใหม่ที่ทำผลงานได้ดี เพื่อเสริมกำลังหลักของกิลด์
และเปิดฐานที่มั่นให้พวกเขาเข้าใช้
สองวันผ่านไปในพริบตา
เช้าวันที่กำหนดกลับมาถึง ด้านนอกฐานที่มั่นซานสุ่ยมีผู้คนมายืนส่งกันเต็มไปหมด
พี่มี่อุ้มเสี่ยวหมี่ลี่ไว้ในอ้อมแขน กวาดตามองทุกคนทีละคน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว่า “พวกคุณระวังตัวกันด้วยนะ ฉันจะดูแลกิลด์ให้ดี แล้วจะรอพวกคุณกลับบ้านทุกเดือน”
เหล่าเจี้ยนเดินเข้าไปกอดนาง แล้วก้มลงหอมแก้มยุ้ย ๆ ของลูกสาวฟอดหนึ่ง
“ที่รัก รอฉันนะ เดือนหน้าฉันจะเอาของฝากกลับมาฝากสองแม่ลูกให้เยอะ ๆ”
เสี่ยวหมี่ลี่ทำท่ารังเกียจแล้วผลักหน้าเขาออก ก่อนคว้าผมของเขาไว้เป็นการตอบแทน
เหล่าเจี้ยนเจ็บจนแยกเขี้ยวยิงฟัน แต่ก็ยังหัวเราะร่า
ลู่ยวี่หวยโบกมือ “ไปแล้วนะพี่มี่ ที่บ้านฝากด้วย”
ทุกคนทยอยก้าวเข้าสู่ประตูโลก
ความรู้สึกไร้น้ำหนักอันคุ้นเคยเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว ถนนในนครชมจันทร์และฝูงชนที่มาส่งถูกแสงสีขาวกลืนหายไป เมื่อภาพตรงหน้ากลับมาชัดเจนอีกครั้ง พวกเขาก็กลับมายังศูนย์เคลื่อนย้ายของเมืองหมื่นปรากฏการณ์แล้ว