เจียงหลีเยว่เห็นบทสนทนาระหว่างพี่อวี่หวยกับศึกจนบทอวสานในช่องสนทนาโลกแล้ว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
ด้วยพลังโจมตีของเธอกับพวกพี่ชาย จัดการกิลด์หมาป่าสงครามสักกิลด์ก็ง่ายนิดเดียวไม่ใช่หรือ?
หาเศษชิ้นส่วนสุดท้ายสำคัญกว่า
แสงจากเศษชิ้นส่วนสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อข้ามเนินเขาไป ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็เปิดโล่งในทันใด
ตรงหน้าคือทุ่งหญ้าสีเขียวกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ต้นหญ้าโบกไหวไปตามสายลม
กลางทุ่งหญ้ามีฝูงม้าป่ากำลังก้มกินหญ้าอย่างสบายอารมณ์
【ม้าพยศแห่งป่าเขียวขจี (ฝูงสัตว์ป่า) เลเวล 35】
ชื่อสีเขียว หมายถึงจะไม่โจมตีผู้เล่น
เศษชิ้นส่วนในฝ่ามือเปล่งแสงเจิดจ้า ความสว่างบ่งบอกว่าเศษชิ้นส่วนสุดท้ายอยู่ที่นี่
เจียงหลีเยว่กวาดตามองไปรอบ ๆ
ทุ่งหญ้ากว้างมาก ถ้าเศษชิ้นส่วนซ่อนอยู่ในหญ้าหรือใต้ดิน คงค้นหากันยากน่าดู.....
เธอเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว แววตาครุ่นคิด ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนสายตาไปยังฝูงม้าที่อยู่ไม่ไกล
ฝูงม้ามีประมาณยี่สิบตัว ส่วนใหญ่เป็นม้าสีน้ำตาลแดง ขนของพวกมันเป็นประกายเงางามเมื่อต้องแสงอาทิตย์
กล้ามเนื้อได้สัดส่วนและเปี่ยมกำลัง กีบเท้าแข็งแรงกว้างใหญ่ พวกมันสะบัดหางไล่แมลงเป็นระยะ
สายตาของเจียงหลีเยว่ถูกดึงดูดด้วยม้าขาวเพียงตัวเดียวในฝูงม้าสีน้ำตาล
มันยืนอยู่ริมสุดของฝูง เอียงหัวเล็กน้อย
ขนทั่วทั้งตัวขาวราวหิมะ ไม่มีสีอื่นปะปน แผงคอยาวสลวยทิ้งตัวลงจากลำคอ ปลิวไหวไปตามสายลมราวกับน้ำตกสีเงินที่กำลังไหลริน
ขาทั้งสี่เรียวยาวและทรงพลัง ดวงตาสีฟ้าอ่อนฉายแววปราดเปรียวและดื้อรั้นอย่างไม่ธรรมดา