ระบบระงับเครดิตระดับหนึ่งเข้าสู่ลำดับปฏิบัติการ หน้าจอนับสิบเครื่องในสำนักงานกลุ่มทุนเย่ประจำเมืองหลินเจียงสว่างขึ้นพร้อมกัน เฉินเฟิงนำทีมฝ่ายกฎหมายตรวจสอบรายการต่าง ๆ ทีละข้อ ส่วนเย่เฉิงหยิบตราประทับจดหมายเทียนหยวนเดินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุด
ประตูปิดลง ขั้นตอนทั้ง 96 รายการรอเวลาเที่ยงคืนอย่างเงียบงัน ไม่มีใครในสำนักงานพูดคุยเล่น และไม่มีใครขยับตัวส่งเดช ทุกคนต่างเข้าใจดีว่า หลังผ่านคืนนี้ไป วงการธุรกิจหลินเจียงจะเปลี่ยนโฉมหน้า
ทว่าอีกฟากหนึ่ง ณ โรงแรมนานาชาติโจวจี้กลับคึกคักยิ่งกว่าเดิม หลินชูเสวี่ยดื่มอวยพรจนครบรอบสุดท้ายแล้ว ก็อุ้มกุหลาบสีน้ำเงินที่ฉู่เทียนเย่ามอบให้เดินออกจากห้องจัดเลี้ยง โดยมีญาติของตระกูลหลินและแขกเหรื่อต่าง ๆ รายล้อมอยู่ข้างกาย
คำเตือนความเสี่ยงจากธนาคารทั้ง 8 แห่งถูกเธอโยนทิ้งไว้ในซอกหลืบของความคิดไปนานแล้ว โทรศัพท์มือถือก็ยัดใส่มือผู้ช่วย ถึงขั้นไม่คิดจะเปิดดูหน้าแจ้งเตือนอีก
ฉู่เทียนเย่ายกข้อมือดูเวลา แล้วโอบเอวบางของหลินชูเสวี่ยไว้ตามจังหวะ “เพิ่งสี่ทุ่มกว่าเอง งานมงคลใหญ่ขนาดนี้ จะเลิกกันตอนนี้ก็น่าเบื่อแย่ ผมจองคลับหรูหยุนติ่งหมายเลขหนึ่งไว้แล้ว ไปดื่มกันต่อเถอะ”
“คุณชายฉู่ใจกว้างจริง ๆ หยุนติ่งหมายเลขหนึ่งเป็นคลับสมาชิกนะ ต่อให้เจ้าของกิจการทั่วไปมีเงินก็เข้าไม่ได้!”
“คืนนี้คุณหลินรับช่วงต่อกลุ่มทุนมูลค่าหมื่นล้าน คุณชายฉู่ก็จะอัดฉีดเงินอีกพันล้าน งานนี้ต้องดื่มกันให้ถึงเช้า!”
ทุกคนต่างแย่งกันส่งเสียงเชียร์ หลินชูเสวี่ยฟังแล้วสบายใจยิ่ง ความขุ่นเคืองจากตอนที่เย่เฉิงฉีกเช็คก่อนหน้านี้ ถูกเสียงเรียกคุณหลินซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลบไปจนหมด
หลินเจิ้นเทียนอายุมากแล้ว ฝืนอยู่มาถึงตอนนี้ก็เริ่มเหนื่อยล้า ทว่าก็ยังจับข้อมือฉู่เทียนเย่าไว้ กำชับว่า “เทียนเย่า ชูเสวี่ยยังสาว บางเรื่องก็ต้องให้เธอช่วยดูแลมากหน่อย ต่อไปตระกูลหลินกับตระกูลฉู่ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว”