ความลังเลและความหวาดกลัวในใจ ค่อย ๆ ถูกการวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วนนี้ขจัดไปทีละน้อย
ไม่มีใครอยากชุบชีวิตบริษัทเก่า รักษาลูกน้องเก่าไว้ สะสางเรื่องราวในอาชีพที่สั่งสมมาหลายสิบปี หรือแม้แต่เดิมพันกับอนาคต ได้มากไปกว่าเขาอีกแล้ว
แต่ความจริงที่อยู่ตรงหน้าก็ยังเป็นช่องว่างที่ก้าวข้ามได้ยาก
ฉีเจี้ยนกั๋วสูดลมหายใจลึก มองฉีถงเหวยตรง ๆ แล้วถามคำถามที่สำคัญและชี้ชะตาที่สุดออกมา
“เหตุผลพ่อเข้าใจหมดแล้ว อนาคตที่ลูกพูดพ่อก็เชื่อ... แต่เงินจะเอามาจากไหน?”
“หนี้สินระดับหลายสิบล้าน เงินเดือนที่ต้องจ่ายย้อนหลัง การเริ่มโครงการใหม่ การฟื้นฟูคุณสมบัติทางธุรกิจ แค่ข้อไหนข้อหนึ่งก็ต้องใช้เงินก้อนโตแล้ว เงินเก็บของบ้านเราเทียบได้กับน้ำถ้วยเล็ก ๆ จะรับภาระไหวได้ยังไง”
นี่เองคือเหตุผลสำคัญที่เจ้าของกิจการทุกคนไม่กล้ารับช่วงต่อ หากไม่มีเงินทุน ทุกความหวังก็เป็นแค่คำพูดลม ๆ แล้ง ๆ
เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของบิดา ฉีถงเหวยก็ยิ้มบาง ๆ
เขาลุกขึ้นอย่างไม่รีบร้อน กลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกระดาษถ่ายเอกสารกองหนึ่งและสมุดบัญชีธนาคารเล่มใหม่เอี่ยม
กระดาษถ่ายเอกสารสลากกินแบ่งสี่ใบซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ตัวเลขที่ปรากฏบนนั้นคือเลขรางวัลที่หนึ่งของหวยสองสีที่เขาถูกรางวัล
ที่จริงฉีถงเหวยวางแผนเรื่องนี้ไว้นานแล้ว