ห้องส่วนตัวในร้านชาเงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก
กู้เฉินอวี่จ้องฉีถงเหว่ยเขม็ง ดวงตาเป็นประกาย
ฉีถงเหว่ยเอนหลังพิงเก้าอี้ สีหน้าสงบนิ่ง เงยหน้าสบตากู้เฉินอวี่
“ในเมื่อคุณขาดเงิน……”
“งั้นลองดูไหม—ผมพอจะช่วยได้หรือเปล่า?”
อะไรนะ?!
กู้เฉินอวี่ตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ในความเข้าใจของเขา ฉีถงเหว่ยคือเจ้าพ่อวงการนวัตกรรมเทคโนโลยี
กุมบริษัทหยวนเจี้ยนเทคโนโลยีไว้ในมือ ควบคุมเถาฮั่วเน็ต ลงลึกในแวดวงอินเทอร์เน็ต เศรษฐกิจดิจิทัล และการวิจัยพัฒนานวัตกรรม เป็นผู้ประกอบการหน้าใหม่ในวงการเทคโนโลยีอย่างแท้จริง
มีอุตสาหกรรมไฮเทคที่ทั้งใช้สินทรัพย์น้อยและกำไรสูงอยู่ดี ๆ ไม่ทำ กลับมายุ่งกับการก่อสร้างศูนย์การค้าครบวงจรออฟไลน์ที่ใช้สินทรัพย์หนัก ลงทุนสูง คืนทุนช้า และเสี่ยงมหาศาลอย่างนั้นหรือ?
การข้ามสายธุรกิจครั้งนี้ช่างเหลือเชื่อ พลิกความคาดหมาย และเกินจินตนาการไปแล้ว!
กู้เฉินอวี่เก็บความตกใจไว้ไม่อยู่ จึงหลุดปากถามออกมา
“คุณน่ะหรือ?!”
“คุณไม่ได้ทำธุรกิจเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตหรือไง?”
“สายงานของคุณคือนวัตกรรมเทคโนโลยี ธุรกิจอีคอมเมิร์ซ และอุตสาหกรรมดิจิทัล!”
“ข้ามจากอินเทอร์เน็ตมาทำอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์เนี่ยนะ? ก้าวนี้ของคุณ……กว้างเกินไปแล้วมั้ง? มันไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด!”
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ