วันที่ 1 สิงหาคม 2003 เป็นวันมงคลตามปฏิทิน
ยามเช้า เขตโรงงานสะพานและถนนเก่าที่เคยเงียบเหงากลับคึกคักขึ้นมา
หน้าอาคารสำนักงานที่กวาดทำความสะอาดจนเอี่ยมอ่อง ธงหลากสีโบกสะบัด ผู้คนมารวมตัวกันเนืองแน่น ทว่าทุกอย่างยังเป็นระเบียบเรียบร้อยและเต็มไปด้วยความขึงขัง
เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลา หลิวเจี้ยนเย่ก็รีบพาฉีเจี้ยนกั๋วไปยังหน้าเวที เพราะวันนี้เขาคือบุคคลสำคัญของพิธี
จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ช่วยกันยกป้ายทองเหลืองแผ่นใหม่เอี่ยมแวววาวเข้ามาอย่างระมัดระวัง
ฉีเจี้ยนกั๋วลงมือถอดป้ายเก่าด้วยตัวเอง
บริษัทวิศวกรรมถนนและสะพานเหมียนโจว ซึ่งอยู่คู่กับเหมียนโจวมาหลายสิบปี ได้ถอนตัวจากหน้าประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ป้ายแผ่นใหม่เอี่ยมถูกแขวนขึ้นอย่างมั่นคง
ตัวอักษรสีทองสลักอย่างหนักแน่นทรงพลัง ส่องประกายเจิดจ้า—
บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เย่ว์เจี้ยน จำกัด เหมียนโจว
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ……
นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป บริษัทสะพานและถนนเก่าที่ทรุดโทรม ไร้ประสิทธิภาพ และแบกรับภาระมาเนิ่นนานก็ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์ บริษัทเอกชนแห่งใหม่ที่มุ่งเน้นโครงสร้างพื้นฐาน ลงลึกในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และวางแผนเพื่ออนาคต ได้หยั่งรากและออกเดินทางอย่างเป็นทางการในเหมียนโจว
ไม่มีพิธีตัดริบบิ้นที่อึกทึกครึกโครม ไม่มีงานเลี้ยงใหญ่โต ทุกอย่างเรียบง่ายและไม่เอิกเกริก แต่กลับมีความหมายหนักแน่นดุจขุนเขา